| Fernand Poorter | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 4 januari 1933 | |||
| Geboorteplaats | Poperinge | |||
| Overlijdensdatum | 5 augustus 2007 | |||
| Geboorteland | .svg){kind=small} België | |||
| Links | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Fernand Handtpoorter (Poperinge, 4 januari 1933 - 5 augustus 2007) was een Vlaams dichter en schrijver (toneel, proza, luisterspelen).
Hij studeerde Germaanse talen aan de Universiteit Gent en werkte mee aan literaire tijdschriften zoals : " Het Antenneke ", "Pelion", "Cyanuur", " Deze Tijd ", "Cultuurleven", "Mandragora" en "Elseviers Literair Supplement" . Handtpoorter was lid van de Provinciale Commissie voor Letterkunde van de Provincie Oost-Vlaanderen en vertegenwoordiger in de Vlaamse Interprovinciale Commissie voor Letterkunde.
Hij schreef aanvankelijk vooral poëzie; zowel klassiek strofische - vnl.het sonnet- als in vrije versvorm (later werk). In zijn eerste verhalen experimenteerde hij met het absurdisme. Handtpoorters literaire oeuvre vertoont autobiografische trekjes, met een dosis zelfspot. Hij beschrijft de opkomst van de consumptiemaatschappij en de emancipatie in de jaren 60, al dan niet in Gent gesitueerd, en al dan niet met relatief herkenbare reële figuren. Zijn roman De kleine god werd een klassieker.
Hij beschrijft op eigenzinnige wijze de wereld rondom hem soms met een grimmige, bittere pen. Melancholisch, maar ook uitbundig, gekenmerkt door een fijnzinnige ironische-sarcastische toets. Themata in z'n werk zijn : vergankelijkheid, de plaats van het ik in het universum, de onmacht van het individu t.o.v. de machtswellust van het establishment, de hypocrisie van de bourgeoisie, de liefde, de teloorgang van de natuur,...
Hoewel hijzelf nooit zwaar getild heeft aan het onderscheid tussen de literaire genres, was Handtpoorter vooral een dichter, hoewel hij ook toneelstukken en proza schreef.
Hij schreef eveneens een tiental luisterspelen, B.R.T.-creaties.
Handtpoorter behoort min of meer tot de gecanoniseerde Vlaamse literatuur, ofschoon hij relatief weinig gelezen wordt. Zijn stukken worden echter wel soms nog opgevoerd.
