Flip van Kan

Beginjaren

Hij werd geboren in Rotterdam en groeide op in Schiedam. Op zijn elfde jaar werd hij lid van SVV. Hij begon in het laagste juniorenteam, de C6. Hij ging al snel over naar de C1 en via de hoogste jeugdelftallen B1 en A1 kwam hij in het derde elftal bij zijn overgang naar de senioren. Dat was in het eerste oorlogsjaar. Bij de start van het seizoen 1943/44 maakte hij op 21-jarige leeftijd zijn competitiedebuut in het eerste elftal. SVV raakte in de oorlogsperiode enkele voetballers voor langere tijd kwijt omdat ze werden opgeroepen voor de Arbeitseinsatz. Ook Van Kan kreeg een oproep en hij werd op 5 april 1944 tewerkgesteld in Quickborn in de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein. In het laatste oorlogsjaar lag de voetbalcompetitie stil in Nederland. Na de bevrijding waren alle SVV-spelers weer teruggekeerd op de thuisbasis. Flip van Kan stond als rechtermiddenvelder in de basis bij de herstart van de competitie in november 1945. Hij speelde vervolgens jarenlang samen met Joop van Meerwijk, die links op het middenveld stond, en de aanvallende stopperspil Jan van Schijndel.

Elftal in opbouw

In het tweede naoorlogse seizoen 1946/47 kreeg het latere kampioenselftal van SVV langzaamaan vorm. Doelman Henk Opschoor en Arie van Lith stroomden door vanuit een lager elftal en een jaar later completeerde topschutter Henk Könemann het team. Van Kan was een doorzetter en een balveroveraar op het middenveld. Maar ook bediende hij met bekeken passes de veelscorende rechtsbuiten Jan Schrumpf. De brildragende middenvelder groeide onder leiding van trainer Kees van Dijke mee naar het hogere niveau dat SVV bereikte. Na de tweede plaats in het seizoen 1945/46 pakte SVV een jaar later de titel in de Tweede klasse B. In de nacompetitie eindigde de Schiedamse club gelijk aan kop met Excelsior. In het beslissingsduel op 13 juli 1947 redde SVV het niet en verloor met 0-1. In het volgende seizoen 1947/48 maakte SVV toch de sprong naar de hoogste klasse. Ditmaal werd na het kampioenschap ook de nacompetitie winnend afgesloten. In de beslissende wedstrijd op 9 mei 1948 klopte SVV Emma op eigen terrein met 1-2 door treffers van Arie van Lith en Henk Könemann.

Landskampioen

Nieuwkomer SVV trok in het seizoen 1948/49 de stijgende lijn door in de Eerste klasse West I. De Schiedamse club speelde het hele seizoen in een vaste formatie. Van Kan miste, evenals in de vorige twee kampioensjaren, geen enkel competitieduel. In november 1948 werd hij uitverkozen voor het Rotterdams elftal. De Schiedammers behaalden op 6 februari 1949 het kampioenschap door de 2-4 uitzege op Sparta. Van Kan stond op 27 maart 1949 aan de aftrap bij start van de nationale titelstrijd die over tien wedstrijden ging. Het slotduel op 4 juni 1949 bekroonde SVV met het landskampioenschap door de 3-1 zege op Heerenveen in stadion De Kuip. Later die maand won Van Kan met SVV ook nog de Super Cup door de 2-0 zege op bekerwinnaar Quick Nijmegen.

Terugval

Na het unieke succesjaar kwam de terugval. SVV hield zijn kampioenselftal intact maar kon in het volgende seizoen 1949/50 geen rol van betekenis spelen. Van Kan raakte in november 1949 tijdelijk zijn plaats kwijt. SVV draaide niet best en Van Kan zou niet passen in het nieuwe stopperspilsysteem dat SVV wilde spelen. Na drie duels afwezigheid keerde hij toch weer terug in het elftal. In de jaren erna kwam het vaker voor dat hij werd teruggezet naar het tweede elftal, maar telkens heroverde hij zijn plek in de hoofdmacht. In het seizoen 1951/52 kende SVV, zonder Van Kan, een slechte competitiestart. In de eerste negen duels werd geen enkele keer gewonnen. Van Kan keerde op 11 november 1951 terug in het elftal en prompt won SVV. Op bezoek bij concurrent DHC vierde hij zijn rentree met de 3-4 zege.

Afscheid

Hij werd in mei 1953 gehuldigd voor zijn driehonderdste wedstrijd voor SVV. In het seizoen 1953/54 kwam hij alleen in de openingswedstrijd in actie op 6 september thuis tegen Xerxes (2-3). Door een knieblessure, gevolgd door een operatie, was hij de rest van het seizoen uitgeschakeld. Van Kan was 33 jaar toen in november 1954 het profvoetbal werd ingevoerd. Hij bleef nog twee seizoenen bij SVV maar kwam alleen als invaller aan bod. In het eerste profseizoen 1954/55 kwam hij tot elf optredens. Na zijn afscheid in 1956 ging hij voetballen voor zaterdagclub GTB. Daar speelde hij nog enkele jaren als centrumverdediger. Begin 1960 was hij voor een tussenperiode trainer bij derdeklasser DHS.

Hij was van beroep chef magazijn en expeditie bij Chemische Fabriek Schiedam. Na een dienstverband van 41 jaar ontving hij bij zijn pensionering in december 1986 een koninklijke onderscheiding.

Flip van Kan overleed op 79-jarige leeftijd in februari 2001.