Net als zijn gelijknamige vader (1867-1921) was Villgrattner hoofd van een basisschool, organist en dirigent. Na zijn studie voor pedagoog was hij van 1919 tot 1921 werkzaam als leraar en organist in Deutschnofen (Bozen-Zuid-Tirol). In de jaren daarna was hij leraar in Mölten, Jenesien en Flaas, een wijk van Jenesien. In 1930 kwam hij onder druk te staan van het Italiaanse fascistische regime en werd gedwongen zijn beroep als leraar op te geven. Pas in 1943 kon hij in Lengmoos zijn betrekking als leraar weer opnemen. Hij was een van de initiatiefnemers voor de wederoprichting van het harmonieorkest in het dorp.
Als componist schreef hij kamermuziek voor blazers, concertwerken en kerkmuziek voor harmonieorkest.
Composities
Werken voor harmonieorkest
Branzoller Flößertänze, suite voor harmonieorkest
Aufmarsch
Stampf
Drehtanz
Gratulationspolonaise
Abmarsch
Fest-Spielouvertüre
Prozessionsliederspiel, processie-mars met samenzang
Res severa verum gaudium, introductie en passacaglia voor harmonieorkest