De nederzetting zou gesticht zijn in het begin van de 4e eeuw door de heilige Maternus. In 762 schonk Pepijn de Korte het gebied aan de rijksabdij Prüm. Die verleende in 1157 de toelating om leisteen te winnen. Die leisteen, die bekend stond om zijn kleur, werd aanvankelijk gebruikt voor de daken van kerken, maar later ook voor huizen. Ten minste vanaf de 15e eeuw werd leisteen over de Maas uitgevoerd naar de Lage Landen. De leisteen werd aanvankelijk gewonnen in open lucht, later in groeven. Vanaf de 19e eeuw deden machines hun intrede. In 1885 stelde deze exploitatie nog 718 mensen tewerk, onder wie 51 kinderen. Het stadje voerde trots de titel capitale de l'ardoise ("hoofdstad van de leisteen"). De activiteit verminderde sterk na de Eerste Wereldoorlog. In 1971 sloot de laatste steengroeve. Ondertussen was er ook een belangrijke metaalnijverheid actief, maar ook deze branche werd grotendeels opgedoekt in de jaren 1970. Hierdoor daalde het inwonersaantal van meer dan 6.800 in 1968 naar slechts 4.670 in 1999. De pittoreske ligging met talloze uitzichtpunten, de bosrijke omgeving en de veelvuldige sporen van het industriële verleden zorgen voor een (beperkte) toeristische activiteit.
Fumay was de hoofdplaats van het gelijknamige kanton tot het op 22 maart 2015 werd opgeheven en de gemeente werd opgenomen in het kanton Revin.
Geografie
De oppervlakte van Fumay bedraagt 37,56 vierkante kilometer. Op 1 januari 2023 was de bevolkingsdichtheid82,2 inwoners per km².
Fumay met de belangrijkste infrastructuur, bodemgebruik en omliggende gemeenten.
Fumay ligt aan de Maas in de Franse Ardennen aan de zuidkant van de pointe de Givet, op de plaats waar de Maas een haast volledig ingesnoerde meander vormt. De Frans-Belgische staatsgrens bevindt zich op minder dan 2 km van het stadscentrum. Fumay grenst in het noorden en oosten aan Haybes, waarmee het een quasi aaneengesloten bebouwing heeft, in het zuiden aan Revin, de hoofdplaats van het gelijknamige arrondissement waartoe Fumay behoort, in het noordwesten aan de Belgische gemeente Viroinval, meer bepaald Oignies-en-Thiérache en in het zuidwesten aan Rocroi.
