| Gerard Wessel | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Zwollerkerspel, 17 juli 1960 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | fotograaf | |||
| Floruit | 1985 | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werklocatie | Amsterdam | |||
| Werkgever | Nieuwe Revu | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Hollandse Hoogte | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| Website | ||||
| ||||
Gerardus Bernardus (Gerard) Wessel (Zwollerkerspel, 17 juli 1960) is een Nederlands fotograaf. Hij verwierf naam als straatfotograaf van de Nederlandse jeugdcultuur en als vaste fotograaf van Herman Brood.
Tijdens zijn militaire dienst in 1981 legde Wessel het soldatenleven fotografisch vast en bundelde die foto's in een klein boekje. Die ervaring wekte zijn passie voor fotografie, waarop hij aan de Haagse School voor Fotografie en Fotonica ging studeren. Als eindexamenopdracht maakte hij een fotoreportage over Herman Brood, die hem vervolgens in contact bracht met Nieuwe Revu. Na zijn afstuderen trad hij daar in 1985 als vaste fotograaf in dienst. Nog datzelfde jaar vergezelde hij een hulpkonvooi naar Soedan, waarvan de reportages breed werden gepubliceerd. In de jaren daarna legde hij als fotojournalist een groot deel van de wereld vast en bezocht hij circa zestig landen. Een ingrijpende gebeurtenis speelde zich af in Suriname, waar hij in 1986 samen met verslaggever Pieter Storms door het regime van Desi Bouterse werd aangehouden, omdat zij Ronnie Brunswijk zouden hebben geholpen. In het begin van de Golfoorlog van 1990-1991 zochten Gerard Wessel en journalist Paul van Gageldonk een post van Artsen Zonder Grenzen op in het niemandsland tussen Jordanië en Irak. Dat liep echter uit de hand: ze werden achtervolgd door gewapende soldaten en beschoten door een grenswachter. Naast zijn fotojournalistieke werk richtte Wessel zich vanaf 1985 ook op het uitgaansleven. Hij legde de Wallen, het Vondelpark, stadsnomaden en de nachtcultuur vast. Hoewel hij zichzelf in de eerste plaats als straatfotograaf beschouwt, kenmerkt zijn werk zich door een opvallend gepolijste esthetiek: de beelden ademen een studiokwaliteit, al zijn ze veelal onder moeilijke omstandigheden gemaakt.
In 1991 verhuisde Wessel van Amsterdam naar Scheveningen.
Na tien jaar afwezigheid in de tijdschriftenfotografie keerde hij terug met een indrukwekkende serie zwart-witportretten. Met een portret van Katja Schuurman won hij de Nationale Portretprijs 2014.
In 2005 maakte hij de documentaire Jules Deelder – Jazz Is My Religion, een portret van de schrijver, dichter en dj van jazzmuziek Jules Deelder. In 2015 verwierf het Rijksmuseum Amsterdam een omvangrijke collectie foto's van Wessel. Naast zijn fotoboeken schreef Wessel in 2020 een boek over John Vink, een Haagse figuur uit de internationale onderwereld. In 2024 deelde hij met fotograaf André Bogaerts een tentoonstelling in het Rijksmuseum over jeugdcultuur.
Fotografe Martine Stig was bij hem in de leer.