| Gerda Leo | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Hagen, 1 februari 1909 | |||
| Overleden | Amsterdam | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Burg Giebichenstein, Hochschule für Kunst und Design (Halle) (1925 – 1930) | |||
| Leermeester(s) | Hans Finsler | |||
| Beroep | fotograaf | |||
| Werkveld(en) | fotografie | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werklocatie(s) | Nederland (1932) | |||
| Rechten | oeuvre auteursrechtelijk beschermd | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Gerda Therese Alice Leo (Hagen, 1 februari 1909 – Amsterdam, 28 september 1993) was een Nederlands fotografe van Duitse komaf.
Ze was dochter van Emmy Margarete Fölsche en Julius Walter Leo. In 1932 trouwde ze met fotograaf Jaap d'Oliveira, die in 1978 overleed. Zoon Hans Ulrich Jessurun d'Oliveira werd jurist, zoon Maarten d'Oliveira fotograaf en dochter Friederike d'Oliviera klassiek zangeres. Ze werd gecremeerd op Westgaarde, net als haar echtgenoot eerder.
Voor haar huwelijk kreeg ze tussen 1925 en 1930 een opleiding aan de Kunstacademie Burg Giebichenstein. Het zag er daarbij niet naar uit dat ze fotografe zou worden; ze volgde de studierichtingen kunstschilderen, grafische kunst en emailleren. In 1930 stapte ze over naar docent Hans Finsler, die de klas Objectfotografie onder zijn hoede had en zijn invloed vanuit Neue Sehen onder zijn leerlingen bracht. Het was het streven afbeelding zo klinisch mogelijk weer te geven. Onder Finsler kwam een aantal foto’s tot stand, die vooral het contrast licht en donker laten zien met meest abstracte geometrische modellen. Ze werkte enige tijd bij fotograaf Albert Renger-Patzsch waar ze haar aanstaande man ontmoette. Zoals gebruikelijk in die jaren kreeg het huishouden en groot brengen van kinderen voorrang boven eigen werkzaamheden van de vrouw; het echtpaar had vijf kinderen.
Ze kreeg pas weer artistiek de aandacht toen de genoemde kunstacademie een overzichtstentoonstelling over hun geschiedenis inrichtte. Vanuit allerlei opbergplaatsen kwam toen werk (soms in albums, soms op karton) van haar tevoorschijn. In 1994 kreeg ze postuum een tentoonstelling in Halle (Saale), waarbij ook een boek over haar werk werd gepubliceerd. Ze werd destijds ingedeeld bij de stroming Nieuwe Visie.
In de nazomer van 2009 kreeg ze een overzichtstentoonstelling van haar vroege werk 1926-1932 in FOAM. Jacob Frank Cohen schreef in 2015 een proefschrift voor de Universiteit van Amsterdam faculteit Geesteswetenschappen onder de titel De onontkoombare afkomst van Eli d’Oliveira, een Portugees-Joodse familiegeschiedenis met ook de familiegeschiedenis van echtpaar d’Oliveira-Leo.