
Gerda Sophia Helena (Gerda) van Woudenberg (1911 - 1995) was vertaalster, docente Nederlands in Italië en publiciste over onder anderen Louis Couperus.
Van Woudenberg was een dochter van koopman Jan van Woudenberg (1878-1925) en Petronella van den Brul (1881-1929). Ze werd mede genoemd naar de moeder van haar vader: Sophia Helena Ham. Ze had een broer: Jan Pieter van Woudenberg (1905-1965) die sinds 1928 directeur was van de kledingmagazijnen v/h P. van den Brul te Amsterdam.
Na haar studies werd Van Woudenberg docente Nederlands in Rome en Florence. Zij zette zich daarbij ook in om Nederlandse literatuur onder de aandacht van de Italianen te krijgen. In 1959 bezorgde zij samen met Francesco Nicosia een vertaling van Nederlandse moderne poëzie in het Italiaans: Poesia olandese contemporanea. In 1961 werd haar voor deze uitgave de Martinus Nijhoff Prijs toegekend die op 26 januari 1961 werd uitgereikt door de voorzitter van het Prins Bernhardfonds, prof. mr. G.J. Wiarda (1906-1988).
In 1952 publiceerde zij voor het eerst over de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923): een studie over diens bekende verhaal De binocle dat zij vergeleek met Der Sandmann van E.T.A. Hoffmann. Vijf jaar later publiceerde zij opnieuw over hem. Bij de viering van het zeventigjarig bestaan van het Koninklijk Nederlands Instituut Rome werkte zij mee aan een uitgave over Louis Couperus die bij die viering herdacht werd op initiatief van de toen pas benoemde instituutsdirecteur prof. dr. H.G. Schulte Nordholt (1909-1998). In datzelfde jaar wijdde zij een artikel aan Couperus in de annalen van het Istituto Universitario Orientale. In 1988 publiceerde zij voor het laatst over Couperus.
Van Woudenberg leerde ook de familie Garzes kennen, Italiaanse vrienden van Couperus, die een verzameling van 72 brieven van de schrijver bezaten. Zij kon die toen kopen, maar deed dat niet. De briefwisseling (althans: 39 van die 72 brieven) werd in 1953 in Amsterdam geveild en via Johan Polak kwam zij in handen van Jan Eekhof. Via deze laatste zijn de brieven inmiddels openbaar bezit. Bastet publiceerde erover, en dat kwam terecht in zijn bundel Al die verloren paradijzen... Van & over Louis Couperus uit 2001.
Van Woudenberg had ook contacten met Couperus-biograaf Frédéric Bastet; hij dankte aan haar een brief uit 1951 van Elisabeth Couperus-Baud (1867-1960) waarin de weduwe verklaarde over de in Couperus' werk uitvoerig beschreven vrienden Jan en Orlando aan Woudenberg: "Of Jan en Orlando werkelijk bestaan hebben? Ja zeker, en nog vele anderen met hen".
In 1977 publiceerde zij een levensbericht over dr. Giacomo Prampolini (1898-1975), die ook werk van Couperus in het Italiaans vertaald had en die voor zijn vertaalwerk drie jaar na haarzelf de Martinus Nijhoff Prijs had ontvangen.
Met een legaat van Van Woudenberg werd in 2013 door het Romeinse Nederlandse instituut de Van Woudenberg Dissertatieprijs ingesteld.