De Gouden Spoel (Frans: La Canette d'Or) was een Belgische modeprijs die in de jaren 1980 aan jonge, veelbelovende modeontwerpers werd uitgereikt.
De wedstrijd werd in 1982 in het leven geroepen door de Belgische overheid. De toenmalige minister van Economische Zaken Willy Claes maakte geld vrij om Belgische merken en mode te promoten. Zo was de Gouden Spoel onderdeel van de campagne "Mode, dit is Belgisch". Naast het promoten van nationale merken, wilde de Belgische overheid middels deze prijs een impuls geven aan creatief modetalent. Het Instituut voor Textiel en Confectie van België (ITCB) organiseerde de wedstrijd. De stylist Helena Ravijst speelde hierin een belangrijke rol. Zij selecteerde voor de eerste editie de genomineerden.
Ontwerpers jonger dan 30 mochten deelnemen. De modecollecties moesten avant-gardistisch zijn. Daarnaast mochten deelnemers maximaal drie keer meedoen aan de wedstrijd. Een internationale jury van industriëlen, ontwerpers, journalisten en modespecialisten koos uit 15 kandidaten.[bron?] Hun ontwerpen werden door de Belgische textielindustrie met steun van de overheid gemaakt om op een finaal defilé gekozen te worden. Onder meer Jean Paul Gaultier en Jenny Meirens hebben in de jury gezeten.
Voor de laatste editie nam het modetijdschrift Marie Claire de organisatie van de Gouden Spoel over. Deze editie vond in 1991 plaats en werd op televisie uitgezonden.
De Gouden Spoel speelde een belangrijke rol in de doorbraak van de Antwerpse Zes: Marina Yee, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dirk Bikkembergs, Dirk Van Saene en Dries Van Noten. Middels hun deelname deden de ontwerpers praktijkervaring op en leerden ze de werking van mode-industrie. Bovendien leverde hun deelname hen publiciteit op.