| Govert de Roos | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Amsterdam, 11 juli 1953 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | fotograaf | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werklocatie(s) | Amsterdam (1989 – 2013) | |||
| Rechten | oeuvre auteursrechtelijk beschermd | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Hollandse Hoogte | |||
| Werken in collectie | Stadsarchief Rotterdam | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| Website | ||||
| Media op | ||||
| ||||
Govert de Roos (Amsterdam, 11 juli 1953) is een Nederlands fotograaf.
Hij was zoon van huishoudelijke hulp en schoonmaakster (moeder) en meubelmaker en timmerman (vader). Hij groeide op in de Indische Buurt; ze hadden daarbij last van denigrerende opmerkingen van hun opdrachtgevers. De Roos hield er een antiautoriteitsgevoel aan over. Zijn oudste broer (hij is een van vier kinderen) mocht nog studeren en er was minder aandacht voor Govert. Hij moest op jonge leeftijd gaan werken; het werd een drukkerij. Hij moest inpakken, maakte kennis met lithografie en de donkere kamer (doka), Hij rolde met camera de fotografie in. Hij maakte toen al snel portretfoto’s van buurtgenoten, maar ook van wielrenner Gerrie Fens. Hij bezocht de Grafische School. Hij wist een eigen perskaart te maken, waarmee hij voor zijn beide hobby’s muziek en fotografie bij concerten in het Concertgebouw en Paradiso naar binnen kwam. Hiermee trok hij de aandacht van entertainment-fotograaf Nico van der Stam, die hem aannam als zijn assistent. Hij leerde vele artiesten kennen en werd al snel door collega-artiesten gevraagd. Vanaf circa 1975 was hij de vaste fotograaf van vele Nederlandse popartiesten, onder wie Patricia Paay. Zij werd gezien als zijn muze. In de jaren 80 boekten Nederlandse glamourbladen als Cosmopolitan en Playboy hem veelvuldig. Zijn foto’s van die concerten leidde er ook toe dat hij huisfotograaf werd van EMI Nederland, waarbij onder meer platenhoezen ontwierp.
Sinds 2024 woont Govert de Roos en partner in Zaltbommel. Hij protesteerde er deels mee tegen de in zijn ogen plaatsvindende regulering van Amsterdam, aldus de koptekst van het interview in Het Parool (2026).