| Haliotis | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Haliotis fulgens | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||
| Haliotis Linnaeus, 1758 | ||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||
| Haliotis asinina Linnaeus, 1758 | ||||||||||||||
 | ||||||||||||||
| Synoniemen | ||||||||||||||
|
Lijst
| ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
 Haliotis op Wikispecies | ||||||||||||||
| (en) World Register of Marine Species | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Haliotis is een geslacht van slakken uit de familie Haliotidae. De typesoort van het geslacht is Haliotis asinina Linnaeus, 1758.
Zeeoren zijn grazende slakken, die een lengte kunnen bereiken van wel 20 cm. Het huisje vertoont perforaties, waardoor water naar de kieuwholte wordt aangezogen en afvalproducten worden verwijderd. De binnenkant van het huisje vertoont meestal iriserende parelmoerkleuren, waarvan men sieraden maakt. Het dier wordt gezien als een delicatesse.
Het bekendste lid van het geslacht is Haliotis tuberculata (Lamarck, 1822). Deze soort komt voor in de noordelijke Atlantische Oceaan tot in het Kanaal en kan soms na een zuidwesterstorm ook op de stranden van de Noordzee gevonden worden. Enkele andere soorten in dit geslacht zijn:
De volgende soorten zijn ook bij het geslacht ingedeeld:
