De Hanish-eilanden (Arabisch: جزر حنيش juzur ḥanīš, Tigrinya: ደሴታት ሓኒሽ däsetat ḥaniš) vormen een archipel in de Rode Zee, bestaande uit een drietal grote eilanden in het midden van een reeks kleinere eilandjes en rotsen. De drie belangrijkste eilanden zijn het noordelijke Zuqar, het zuidelijke Groot-Anish (Al-anīsh al-Kabīr) en het aanzienlijk kleinere Klein-Anish (Al-anīsh al-Ṣaghīr) dat ertussenin ligt.
De archipel staat grotendeels onder controle van Jemen, met uitzondering van enkele kleine rotsen en eilandjes in het zuidwesten die in 1998 door het Permanent Hof van Arbitrage aan Eritrea werden toegewezen na het conflict over de Hanish-eilanden in 1994-1995. De naam is mogelijk afgeleid van een lokaal woord, hanash, dat "slang" betekent.
Het Ottomaanse Rijk maakte aanspraak op de Hanish-eilanden tot aan de ontbinding ervan na de Eerste Wereldoorlog, waarna de soevereiniteit en de politieke status van de eilanden onduidelijk bleven bij het Verdrag van Lausanne van 1923. Italië oefende een losse controle uit over de vissers die de archipel bezochten vanwege de geografische nabijheid tot Italiaans-Eritrea, totdat het land in 1915 door de Britten werd bezet.
In 1938 ondertekenden Italië en het Verenigd Koninkrijk de Paasakkoorden betreffende bepaalde gebieden in het Midden-Oosten, waardoor de kwestie onopgelost bleef, aangezien beide partijen overeenkwamen geen soevereiniteit over de eilanden uit te oefenen, behalve door de stationering van overeengekomen functionarissen.
In 1962 ondertekende het Verenigd Koninkrijk een internationaal verdrag waarin het haar voortdurende onderhoud van de vuurtorens op de archipel bevestigde, zoals oorspronkelijk vastgelegd in het verdrag van 1938, hoewel dit verdrag niet werd ondertekend door Ethiopië of Noord-Jemen. De verantwoordelijkheid voor de vuurtorens werd in 1989 aan Noord-Jemen overgedragen, kort voor de Jemenitische hereniging.
Eritrese onafhankelijkheidsgroepen gebruikten de archipel, met name het eiland Zuqar, als basis voor aanvallen op Ethiopische militaire belangen, wat leidde tot het Ethiopische verlangen naar controle over de archipel.
In 1991 slaagde Eritrea erin zijn onafhankelijkheid te verkrijgen en begon het pogingen te ondernemen om soevereiniteit uit te oefenen over de archipel, met name over Groot-Anish. In 1995 leidde het mislukken van de onderhandelingen met Jemen tot het conflict om de Hanish-eilanden, een territoriale oorlog die twee jaar duurde. In 1998 kwamen beide landen overeen om arbitrage te aanvaarden, waarna het Permanent Hof van Arbitrage oordeelde dat de archipel tot Jemen behoorde en enkele kleine eilanden en eilandjes onder Eritrese soevereiniteit plaatste. Het conflict eiste uiteindelijk de levens van 4 tot 15 Jemenieten en 12 Eritreeërs.
Jemen, 
Eritrea
.jpg)
