Harry Custers

Beginjaren

Hij werd geboren als tweede in een gezin van acht kinderen in het voormalige dorp Heugem, een wijk in het zuidoosten van Maastricht. Zijn vader Louis Custers was werkzaam bij de gemeentepolitie in Maastricht. Net als zijn een jaar oudere broer Huub ging hij voetballen bij de junioren van RKHSV. Toen zijn anderhalf jaar jongere broer Pierre in het seizoen 1955/56 debuteerde, telde het eerste elftal van RKHSV drie broers Custers die allen nog tiener waren. De vierdeklasser uit Heugem werd dat seizoen kampioen en promoveerde. Harry Custers werd daarop aangetrokken door Fortuna '54.

Fortuna '54

De negentienjarige Custers debuteerde op 9 september 1956 in de hoofdmacht in de met 1-0 verloren derby op bezoek bij MVV. Het Sterrenelftal van Fortuna '54 eindigde dat seizoen als tweede in de Eredivisie achter landskampioen Ajax. Custers kwam in zijn eerste jaar tot vier optredens in het eerste elftal waarin hij samenspeelde met onder meer doelman Frans de Munck, Cor van der Hart, Bram Appel, Jan Notermans en Bart Carlier. Fortuna '54 won dat seizoen ook de KNVB Beker. Custers stond niet opgesteld in de finale maar speelde wel een belangrijke rol in de halve eindstrijd. Op 30 mei 1957 scoorde hij uit tegen ADO dat in de verlenging werd verslagen met 1-2.

Custers moest drie jaar wachten voordat hij een basisplaats kreeg. Vanaf de start van het seizoen 1959/60 was het zo ver. Als opvolger van de gestopte Wim Dormans werd hij de vaste rechtsachter naast het centrumduo Peter Benen en Cor van der Hart. In het tiende competitieduel kreeg hij gezelschap van zijn broers Huub en Pierre. Beiden maakten in de zomer van 1959 de overstap van RKHSV naar Fortuna '54. Op 8 november 1959 waren de drie broers na drieënhalf jaar weer herenigd in een voetbalelftal. Huub en Pierre maakten die zondag, in de derby tegen Rapid JC (2-0 verlies), samen hun debuut. Harry was vier seizoenen een vaste waarde in de Fortuna-defensie. In de zomer van 1963 liet hij zich op de transferlijst zetten.

MVV

Na zeven jaar Fortuna '54 keerde hij in 1963 terug naar zijn geboortestad Maastricht. Custers werd betrokken in een ruil met Harry Brüll, ook een rechterverdediger, die de omgekeerde weg naar Geleen bewandelde. Custers kwam op 22 september 1963 met MVV even terug bij Fortuna '54. In de derby, die onbeslist eindigde (1-1), schakelde Custers de voormalige Belgische international André Piters uit. Door een hersenschudding miste hij de slotfase van het seizoen. In de eerste helft van het seizoen 1964/65 kwam hij uit in het tweede elftal. Na de jaarwisseling maakte hij zijn rentree in de hoofdmacht totdat een voetblessure zijn seizoen in maart voortijdig beëindigde. Hij kreeg daarna een nieuw contract van MVV maar hij zou in het seizoen 1965/66 alleen uitkomen voor de reserves.

Slotjaar Fortuna '54

Hij keerde medio 1966 terug bij Fortuna '54. Na dat seizoen beëindigde hij op dertigjarige leeftijd zijn profloopbaan. Hij ging spelen bij MKC dat in de Eerste klasse, het hoogste amateurniveau, uitkwam. Een jaar later werd hij trainer-speler bij Wit Groen VC. Hij trainde vervolgens nog enkele Zuid-Limburgse amateurclubs.

Samen met zijn twee broers speelde hij in het zaalvoetbalteam van RKHSV dat in 1973 kampioen werd van Maastricht. Hij bleef bij het zaalvoetbal betrokken als lid van de landelijke technische commissie en als coach van het Limburgs team.

Custers was werkzaam als stedenbouwkundig ontwerper bij de gemeente Maastricht.