Werk
Een groot deel van het onderzoek van Ploegh bevindt zich op het gebied van de biochemie en de immunologie. Eerder in zijn carrière richtte zijn onderzoek op het vermogen van MHC-moleculen, zoals MHC-II om binnen een cel interacties aan te gaan met antigen-peptiden.
Meer recentelijk maakt het laboratorium van Ploegh aan het Whitehead Institute gebruik van een techniek genaamd "sortagging" (sortase-mediated transpeptidation) om de mechanismen te bestuderen waarmee virussen aan detectie door het immuunsysteem kunnen ontsnappen. Geheugen-B-cellen zijn lymfocyten die worden aangemaakt om secundaire infecties te bestrijden; toch slaagt het influenzavirus erin de immuumrespons die door deze cellen wordt opgewekt, te omzeilen. Zijn methode werd toegepast om het influenzavirus te labelen zodat het geobserveerd kon worden; hieruit bleek dat de interactie tussen virusantigen en de B-celreceptor noodzakelijk is voor infectie.
Ploegh heeft ook bijdragen aan de ontwikkeling van therapeutische toepassingen voor sortagging. Enytrocyten (rode bloedcellen) zijn de meest voorkomende cellen in het lichaam en staan bekend om het feit dat ze als volwassen cel geen celkern bevatten. Dit maakt ze uitmate geschikt voor het tranporteren van geneesmiddelen door het lichaam, aangezien ze als volwassen cel niet kunnen muteren. Ploegh en zijn collega's zijn erin geslaagd sortase te gebruiken om oppervlakte-eiwitten van enytrocyten te knippen, waardoor biotine kan worden gebonden en door het lichaam kan circuleren. Omdat sortagging de binding van diverse eiwitten mogelijk maakt, kan deze techniek ingezet worden om antilichamen te binden en naar specifieke deelgebieden in het lichaam te transporteren.
