| Hipparion Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Midden-Mioceen tot Pleistoceen | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Skelet van Hipparion | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||||
| Hipparion de Christol, 1832 | ||||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||||
| Hipparion prostylum | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Hipparion is een geslacht van uitgestorven zoogdieren, dat voorkwam van het Midden-Mioceen tot het Pleistoceen.
Het geslacht Hipparion werd in 1836 benoemd door Jules de Christol. De naam betekent "paardje". Bij die gelegenheid werd holotype noch typesoort aangewezen. Hipparion prostylum werd door Paul Gervais benoemd in 1849. Pas in 1918 maakte Henry Fairfield Osborn het de typesoort. Pas in 1974 werd MNHN.F.LUB95 gekozen als lectotype.
Dit drietenig paard met een schofthoogte van honderdveertig centimeter was een grazer en kende een zeer succesvolle ontwikkeling. Zijn verspreidingsgebied omvatte Noord-Amerika, Azië, Europa en Afrika. De kiezen hadden een afstaande protocoon.
Resten van dit dier werden eveneens gevonden in Noord-Amerika, Europa, Azië en Afrika.
Literatuur
Noten