Homeward Bound

Homeward Bound
Single van:
Simon & Garfunkel
Van het album:
Sounds of Silence
B-kant(en) Leaves That Are Green
Uitgebracht 19 januari 1966
Opname 14 december 1965
Genre folkrock
Duur 2:42
Label Columbia
Schrijver(s) Paul Simon
Producent(en) Bob Johnston
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
  • 1 (Nieuw-Zeeland)
  • 2 (Canada)
  • 4 (Nederlandse Top 40, Parool Top 20, Rhodesië)
  • 5 (Verenigde Staten)
  • 6 (Zuid-Afrika)
  • 9 (Verenigd Koninkrijk)
  • 12 (Zweden)
  • 20 (Australië)
Simon & Garfunkel
1965
The Sound of Silence
 1966
Homeward Bound
 1966
I Am a Rock
Volgorde op Sounds of Silence
6
Anji
 7
Homeward Bound
 8
Richard Cory
(en) MusicBrainz-pagina
Portaal  Portaalicoon   Muziek

"Homeward Bound" is een nummer van het Amerikaanse duo Simon & Garfunkel. Het nummer werd in het Verenigd Koninkrijk uitgebracht op hun album Sounds of Silence uit 1966; in de Verenigde Staten kwam het later dat jaar uit op het album Parsley, Sage, Rosemary and Thyme. Op 19 januari van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van dat album.

Achtergrond

Een melktrein in 1964 in Station Clapham Junction (Londen)

"Homeward Bound" is geschreven door Paul Simon en geproduceerd door Bob Johnston. Simon schreef het nummer tijdens zijn verblijf in Engeland, in het najaar van 1965. Vanaf het voorjaar van 1964 verbleef hij vrijwel doorlopend in Engeland om afstand te nemen van zijn korte periode in de folkgemeenschap van Greenwich Village en de opname van zijn eerste album met Art Garfunkel, Wednesday Morning, 3 A.M. (maart 1964), waarvan hij dacht dat het geen succes zou worden.

In Engeland rondtrekkend voor optredens in allerlei zaaltjes ontmoette hij Kathy Chitty bij de Brentwood Folk Club in het Railway Hotel in Brentwood (Essex); hij kon het goed met haar vinden, maar mede vanwege zijn wens om carrière te maken in Londen gingen zij uit elkaar. In de kelder van een restaurant in Greek Street in Soho bevond zich de muziekclub Les Cousins, waar hij regelmatig terugkeerde om op te treden.

Graham Wood, Pauls manager in Engeland, had voor hem in de eerste helft van september meerdere optredens in kleine zaaltjes geregeld in de wijde omgeving van Liverpool. Op 8 september trad hij op voor de Minor Bird Folk Club, gevestigd in The Lion Pub in Warrington, op 10 september voor the Tuning Fork Folk Club in het George Hotel in Chester, op 11 september in de King's Arms in Bebington en de volgende avond in het Central Hotel in Birkenhead.

De ochtend na zijn optreden ten slotte op 13 september voor de Howff Folk Club, in het Grosvenor Hotel in Widnes, werd Simon door de secretaris van de club naar het station daar gebracht verder te reizen met de melktrein naar Manchester; hij moest op 17 september aan de oostkust verschijnen voor de Folk Union One Club in Kingston upon Hull voor zijn volgende optreden. Mede naar aanleiding van het gemis van Kathy begon hij op het station in Widnes het nummer te schrijven.

Kathy Chitty werd vaker genoemd in de nummers van Simon & Garfunkel, met "Kathy's Song" en "America" als belangrijkste voorbeelden. Ze staan ook samen op de hoes van zijn in september 1965 in Engeland opgenomen soloalbum The Paul Simon Songbook. In het nummer "The Boxer" zingt Simon over een treinstation, wat een mogelijke referentie is naar "Homeward Bound". Op het treinstation van Widnes is een bronzen gedenkplaat te vinden ter herinnering aan het nummer; twee opeenvolgende stalen exemplaren werden telkens gestolen en, ondanks zijn openlijke verzoek, niet terugbezorgd.

Simon vertelde hierover: "Als je Widnes ooit hebt gezien, snap je wel waarom ik graag zo snel mogelijk terug naar Londen wilde." Uit de songtekst, de omstandigheden waarin hij zich bevond en verklaringen van degenen die hem toen ontmoetten valt af te leiden dat niet alleen het missen van Kathy een rol speelde, maar dat hij inderdaad de in de tekst uitgedrukte unheimliche gevoelens had evenals heimwee naar New York. Vanwege het plotse succes van het nummer The Sound of Silence moest hij kort daarop onverwacht terug naar Amerika.

"Homeward Bound" was opgenomen tijdens de sessies voor het album Sounds of Silence, maar kwam niet voor op de oorspronkelijke Amerikaanse uitgave van het album. Op de Britse versie van het album verscheen het nummer wel. In de Verenigde Staten kwam het nummer uiteindelijk op het opvolgende album Parsley, Sage, Rosemary and Thyme terecht. Het nummer werd een wereldwijde hit, met een vijfde plaats in de Verenigde Staten en een negende positie in het Verenigd Koninkrijk. In Nederland kwam de single tot de vierde plaats in zowel de Top 40 als de Parool Top 20, maar in Vlaanderen wist het geen hitlijsten te bereiken. In 2018 gebruikte Simon de titel van het nummer als de titel van de laatste concerttournee uit zijn solocarrière.

Hitnoteringen

Een gedenkplaat ter herinnering aan het nummer op het treinstation van Widnes.

Nederlandse Top 40

Hitnotering: 02-04-1966 t/m 25-06-1966
Week 12345678910111213
Positie 22 15 9 6 4 5 4 5 8 11 16 21 26 uit

Parool Top 20

Hitnotering: 02-04-1966 t/m 11-06-1966
Week 1234567891011
Positie 14 14 7 6 6 6 4 4 7 14 16 uit

NPO Radio 2 Top 2000

Nummer met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000
'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09'10'11'12'13'14'15'16'17'18'19'20'21'22'23'24'25
Homeward Bound93211701013116012051226131212451417125812411251121914521456152315731681192413541590555838895119811421495
  1. ↑ Een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering aan.