Hubert Stuppner (Truden, Zuid-Tirol, 19 januari 1944) is een Italiaans componist, muziekpedagoog en dirigent.
Stuppner studeerde piano bij Nunzio Montanari en compositie bij Andreas Mascagni aan het Conservatorium "Claudio Monteverdi" in Bozen waar hij 1970 afstudeerde. Daarnaast studeerde hij musicologie aan de Universiteit van Padua in Padua, waar hij promoveerde met een dissertatie over het Liedschaffen von Johannes Brahms.
Van 1970 tot 1981 was hij professor voor analyse en harmonie aan het Conservatorium "Claudio Monteverdi" in Bozen en van 1981 tot 1997 was hij daar directeur en leidde in deze functie het Internationale pianisten-concours “Ferruccio Busoni” aldaar. Van 1974 tot 1976 was hij wetenschappelijk medewerker van het “Istituto Musicale Canneti” in Vicenza, Italië.
Van 1991 tot 2002 was hij dirigent van het Haydn-orkest in Bozen.
In 1970 won hij een prijs tijdens de Internationale Gaudeamus Muziekweek in Bilthoven. Van 1970 tot 1974 was hij verbonden aan de Darmstädter Ferienkurse für Neue Musik, waar hij onder andere bij Karlheinz Stockhausen, Mauricio Kagel, György Ligeti en Iannis Xenakis studeerde. In 1974 won hij de eerste prijs bij het Internationale compositie concours voor het Schnitger-orgel in de Grote of Sint-Michaëlskerk in Zwolle. In 1979 won hij met zijn kameropera Totentanz het compositieconcours van de Filarmonica Umbra in Terni, regio Umbrië. In 1985 werd hij bekroond met een derde prijs bij het 12e Concours International de Musique d’Opera et de Ballet in Genève. Verder werd hij in 1992 onderscheiden met de internationale kunstenaarsprijs “Le Muse” in Florence en in 1994 met de Würdigungspreis für Musik 1994 van het Oostenrijkse Ministerie voor Opleiding en Kunst.
Stuppner is oprichter en sinds 1975 artistiek leider van het International Festival van hedendaagse muziek in Bozen.