| Huisgors IUCN-status: Niet bedreigd (2024) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Emberiza sahari J. Levaillant, 1850 | ||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||
 Huisgors op Wikispecies | ||||||||||||
| ||||||||||||
De huisgors (Emberiza sahari synoniem: Emberiza striolata sahari) is een zangvogel uit de familie Emberizidae (gorzen).
Een huisgors meet 13,5 centimeter van het puntje van de snavel tot het uiteinde van de staart. De vogel lijkt sterk op de gestreepte gors. De huisgors is van boven minder gestreept en de zwart-witte tekening op de kop is minder sterk contrasterend. De zang doet denken aan dat van onze vink, de roep is een nasaal tswie.
De soort houdt er dezelfde levenswijze op na als onze huismus, en leeft in de omgeving van de mens. Vooral in Marokko is de soort verbazend tam: zij wordt als heilig beschouwd en vliegt ongehinderd de huizen in en uit op zoek naar voedsel.
De soort broedt in holtes van gebouwen. De grootte van het legsel varieert van 2 tot 4 eieren. Ze worden in 12-14 dagen uitgebroed.
De soort broedt in Noord-Afrika in een band van Marokko in het westen tot Tsjaad in het oosten en zuidelijk tot in Mali in onderling geïsoleerde populaties. Het is in zijn verspreidingsgebied een standvogel. De soort telt twee ondersoorten:
E. s. sahari broedde voor de eerste keer in Europa in 2023, in Algeciras, Zuid-Spanje.
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als doorgaans schaars maar soms plaatselijk algemeen tot zeer talrijk. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort de status niet bedreigd.
· 
· 
