I Feel Pretty
I Feel Pretty is een Amerikaanse romantische komedie uit 2018, geschreven en geregisseerd door Abby Kohn en Marc Silverstein. De hoofdrol wordt gespeeld door Amy Schumer, naast onder anderen Michelle Williams, Rory Scovel, Emily Ratajkowski, Aidy Bryant en Busy Philipps. De film gaat over een vrouw die na een ongeluk tijdens een fitnessles plotseling overtuigd raakt van haar eigen schoonheid, terwijl haar uiterlijk in werkelijkheid onveranderd is gebleven. Het was het speelfilmregiedebuut van Kohn en Silverstein.
De film werd op 20 april 2018 in de Verenigde Staten uitgebracht door STX Entertainment. Met een productiebudget van ongeveer 32 miljoen dollar bracht de film wereldwijd circa 94,5 miljoen dollar op, volgens de registratie van Box Office Mojo. De kritische ontvangst was overwegend gemengd tot negatief. Vooral de manier waarop de film omging met lichaamsbeeld en schoonheidsidealen leidde tot discussie.
Verhaal
Renee Bennett is een jonge vrouw die in New York werkt voor LeClaire, een groot cosmeticabedrijf. Hoewel ze haar werk goed doet, voelt ze zich voortdurend onzeker over haar uiterlijk. Ze vergelijkt zichzelf met vrouwen die volgens haar beter beantwoorden aan de heersende schoonheidsidealen en is ervan overtuigd dat haar gewicht en lichaamsbouw haar kansen op persoonlijk en professioneel succes beperken.
Renee werkt samen met haar collega Mason in een weinig aantrekkelijk kantoor, ver verwijderd van het prestigieuze hoofdkantoor van het bedrijf. Ze droomt ervan om daar als receptioniste te kunnen werken, maar durft niet te solliciteren omdat ze denkt niet aantrekkelijk genoeg te zijn.
Tijdens een intensieve training op een spinningfiets valt Renee en stoot ze haar hoofd. Wanneer ze bijkomt, gelooft ze dat haar uiterlijk volledig is veranderd en dat ze plotseling uitzonderlijk mooi is geworden. In werkelijkheid is er lichamelijk niets veranderd, maar Renee ziet zichzelf voortaan als een bijzonder aantrekkelijke vrouw.
Haar nieuwe zelfvertrouwen heeft ingrijpende gevolgen. Ze besluit te solliciteren naar de baan bij LeClaire en krijgt tot haar eigen verbazing de functie aangeboden. Daar komt ze in contact met Avery LeClaire, de jonge leidinggevende van het bedrijf, die ondanks haar uiterlijk en positie zelf met onzekerheden worstelt.
Ook in haar privéleven verandert Renee's houding. Ze ontmoet Ethan, een man die zich aangetrokken voelt tot haar spontaniteit en zelfverzekerdheid. Het tweetal begint een relatie en Renee onderneemt steeds meer dingen die ze voorheen niet zou hebben aangedurfd.
Haar toenemende zelfvertrouwen slaat echter geleidelijk om in zelfoverschatting. Ze begint neer te kijken op haar vriendinnen Vivian en Jane, omdat ze denkt dat zij door hun gebrek aan zelfvertrouwen worden tegengehouden. Ook binnen LeClaire gedraagt ze zich steeds zelfverzekerder, waardoor haar contact met collega's en vrienden verandert.
Wanneer Renee opnieuw haar hoofd stoot, denkt ze dat de uiterlijke verandering ongedaan is gemaakt. Ze beseft vervolgens dat haar uiterlijk nooit daadwerkelijk is veranderd en dat alle nieuwe mogelijkheden het gevolg waren van haar eigen gedrag en zelfvertrouwen.
Uiteindelijk begrijpt Renee dat haar waarde niet wordt bepaald door de manier waarop ze eruitziet. Ze probeert haar vriendschappen te herstellen en opnieuw contact te leggen met Ethan. Ook gebruikt ze haar ervaringen om anderen duidelijk te maken dat schoonheid en zelfvertrouwen niet uitsluitend afhangen van het voldoen aan maatschappelijke schoonheidsidealen.
Productie
Ontwikkeling
I Feel Pretty werd geschreven door het Amerikaanse scenaristenduo Abby Kohn en Marc Silverstein. Zij hadden eerder samen gewerkt aan romantische komedies, waaronder Never Been Kissed (1999), He's Just Not That Into You (2009) en How to Be Single (2016). Met I Feel Pretty maakten zij hun debuut als regisseurs van een lange speelfilm.
Voor de hoofdrol werd Amy Schumer aangetrokken, die al bekendheid had verworven met de televisieserie Inside Amy Schumer en films als Trainwreck en Snatched. Schumer was daarnaast als producent bij de film betrokken.
Het uitgangspunt van de film was dat de hoofdpersoon door een plotselinge verandering in haar zelfbeeld meer mogelijkheden krijgt, zonder dat haar uiterlijk werkelijk verandert. De makers gebruikten dit gegeven om onderwerpen als schoonheid, zelfvertrouwen, sociale verwachtingen en de invloed van de mode- en cosmetica-industrie te behandelen.
Acteurs en vormgeving
Naast Schumer werd Michelle Williams gecast als Avery LeClaire, een leidinggevende bij een cosmeticabedrijf. Williams, vooral bekend van dramatische filmrollen, speelde hiermee een uitgesproken komische rol.
Rory Scovel vertolkte Ethan, de man met wie Renee een relatie krijgt. De vriendinnen van Renee werden gespeeld door Aidy Bryant en Busy Philipps. Emily Ratajkowski verscheen als Mallory, een vrouw die Renee aanvankelijk beschouwt als een voorbeeld van de schoonheid die zij zelf mist.
Het internationale modellenwerk werd in de film vertegenwoordigd door onder anderen Naomi Campbell en Lauren Hutton, die beiden een rol kregen binnen de fictieve cosmeticawereld van LeClaire.
De cameravoering was in handen van Florian Ballhaus, terwijl de montage werd verzorgd door Tia Nolan. De muziek werd gecomponeerd door Michael Andrews.
Thematiek
Centraal in I Feel Pretty staat het verschil tussen iemands uiterlijk en de manier waarop die persoon zichzelf ziet. Aan het begin van de film laat Renee zich sterk beïnvloeden door beelden van schoonheid uit reclame, sociale media en de cosmetica-industrie.
Na haar ongeluk verandert niet haar lichaam, maar haar overtuiging over zichzelf. Daardoor gedraagt ze zich vrijer en durft ze situaties aan die ze eerder uit angst voor afwijzing vermeed.
De film verbindt dit gegeven aan bredere onderwerpen als zelfacceptatie, vriendschap en de verwachtingen die aan het uiterlijk van vrouwen worden gesteld. Tegelijkertijd gebruikt de film de situaties waarin Renee terechtkomt als uitgangspunt voor fysieke en verbale komedie.
Uitbreng en opbrengsten
I Feel Pretty ging op 20 april 2018 in de Verenigde Staten in de bioscoop in première. De film werd uitgebracht door STX Entertainment en verscheen vervolgens in tal van andere landen, waaronder Nederland en België.
In het eerste Amerikaanse bioscoopweekeinde werd ongeveer 16 miljoen dollar opgebracht. Daarmee eindigde de film op de derde plaats van de Amerikaanse bioscoopranglijst.
Volgens Box Office Mojo bedroeg de totale bioscoopopbrengst in de Verenigde Staten en Canada ongeveer 48,8 miljoen dollar. Buiten deze landen bracht de film circa 45,7 miljoen dollar op, waarmee de wereldwijde opbrengst uitkwam op ongeveer 94,5 miljoen dollar. Het productiebudget bedroeg naar schatting 32 miljoen dollar.
Ontvangst
De kritische ontvangst van I Feel Pretty was verdeeld, waarbij veel recensenten kritiek leverden op de uitwerking van het centrale uitgangspunt.
De film kreeg op Rotten Tomatoes een relatief lage waardering van de professionele recensenten. Op basis van 229 verzamelde recensies was 35 procent positief. Het platform concludeerde dat de film weliswaar een aansprekende hoofdrolspeelster en een bruikbaar komisch uitgangspunt had, maar onvoldoende overtuigend was in de uitwerking daarvan.
Benjamin Lee van The Guardian schreef dat de film een herkenbaar onderwerp behandelt, maar dat het scenario de komische mogelijkheden daarvan onvoldoende benut. Volgens hem bleef de boodschap over zelfacceptatie te oppervlakkig en werd de film te sterk bepaald door conventies van de romantische komedie.
Ook Peter Bradshaw van dezelfde krant was kritisch. Hij vond dat Amy Schumers gebruikelijke komische kwaliteiten onvoldoende tot hun recht kwamen, doordat de verhaallijn haar personage uiteindelijk vooral tot een succesvolle en zelfverzekerde vrouw moest laten uitgroeien.
De discussie rond de film richtte zich daarnaast op de vraag of de komedie de schoonheidsidealen die zij probeerde te bekritiseren niet tegelijkertijd bevestigde. In verschillende beschouwingen werd erop gewezen dat veel grappen voortkomen uit de tegenstelling tussen het uiterlijk van Renee en het uitzonderlijk positieve beeld dat zij daarvan heeft.
Daartegenover stond dat het uitgangspunt ruimte bood voor een humoristische behandeling van onzekerheid en zelfvertrouwen. De film maakte daarmee deel uit van een bredere discussie over de voorstelling van het vrouwenlichaam en schoonheidsidealen in de populaire filmcultuur.
Verenigde Staten
