| Stad in Duitsland | |||
|---|---|---|---|
| Situering | |||
| Deelstaat | |||
| Landkreis | Hohenlohekreis | ||
| Regierungsbezirk | Stuttgart | ||
| Coördinaten | 49° 18′ NB, 9° 39′ OL | ||
| Algemeen | |||
| Oppervlakte | 46,48 km² | ||
| Inwoners (31-12-2020) |
5.476 (118 inw./km²) | ||
| Hoogte | 205-425 m | ||
| Burgemeester | Michael Jürgen Bauer (partijloos) | ||
| Overig | |||
| Postcode | 74653 | ||
| Netnummer | 07940 | ||
| Kenteken | KÜN | ||
| Stad | kernstad en 7 stadsdelen | ||
| Gemeentenr. | 08 1 26 039 | ||
| Website | Officiële website | ||
| Locatie van Ingelfingen in Hohenlohekreis | |||
| Foto's | |||
| Gezicht op Ingelfingen vanaf de noordelijke helling van de Kocher | |||
| |||
Ingelfingen is een gemeente, en een stadje, in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, en maakt deel uit van de Hohenlohekreis. Ingelfingen telde op de peildatum van de meest recente statistiek 5.476 inwoners.
Naast de Kernstadt (waarvan ook o.a. het dorpje Lipfersberg officieel een stadswijk is), aan de zuidelijke oever van de Kocher) zijn er deze zeven stadsdelen:
Al deze zeven stadsdelen bestaan uit kleine plattelandsdorpen en -gehuchten. Diebach, Eberstal en Dörrenzimmern liggen hemelsbreed circa 6, over de weg circa 9 km ten noorden van Ingelfingen. Deze plaatsjes zijn bij gemeentelijke herindelingen in 1972 en 1973 stadsdelen van Ingelfingen geworden; voordien waren het zelfstandige gemeentes.
In het Neue Schloss, gebouwd in de 18e eeuw als residentie voor de vorsten van Hohenlohe-Ingelfingen, is het gemeentebestuur gevestigd.
Ingelfingen ligt in het noorden van de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, aan de rivier de Kocher. Dat is een zijrivier van de Neckar. Het grootste deel van de bebouwing van het stadje staat aan de noordoever van de rivier.
Voor wat betreft bereikbaarheid geldt grofweg hetzelfde als wat vermeld is onder Künzelsau, zie aldaar. Ten oosten van Ingelfingen loopt de Bundesstraße 19 van Bad Mergentheim in het noorden via Künzelsau zuidwaarts naar Schwäbisch Hall.
Ingelfingen heeft, op 3 km ten noorden van het stadscentrum, een klein vliegveld, Sonderlandeplatz Ingelfingen-Bühlhof. Het veld heeft ICAO-code EDGI, en beschikt over een verharde start- en landingsbaan van 480 m lengte en 10 m breedte. De geografische coördinaten luiden: ♁49° 19′ 18″ N (noorderbreedte), 9° 39′ 49″ O (oosterlengte). Het veld ligt 419 m (1.375 ft) boven zeeniveau. Vier kilometer verder in oostelijke richting ligt een zweefvliegterrein met een graspiste van 930 x 30 m, Segelfluggelände Hermuthausen.
De dichtstbij gelegen grote stad is Heilbronn, dat 35 à 40 kilometer ten zuidwesten van Ingelfingen ligt.
Tussen Ingelfingen en de zuid(oost)elijke buurgemeente Künzelsau, waarvan de stadscentra ongeveer 3 km van elkaar vandaan liggen, bestaat een nauwe samenwerking binnen een zogenaamde Vereinbarte Verwaltungsgemeinschaft, een alleen in Baden-Württemberg bestaande vorm van bestuurssamenwerking. Daarbij neemt Künzelsau een aantal gemeentelijke bevoegdheden en taken over van Ingelfingen.
Andere buurgemeenten van Ingelfingen zijn:
Ingelfingen heeft, evenals het naburige Künzelsau, binnen zijn gemeentegrenzen enige belangrijke vestigingen van grote bedrijven:
In de stad is de wijnbouw niet onbelangrijk, en er is, vanwege de mooie omgeving en schilderachtige kastelen e.d., ook enig toerisme.
In Ingelfingen staat op het adres Schmiedgasse 15 een van buiten ietwat onooglijk woonhuis. Van binnen is echter een vakwerkconstructie aanwezig, die van omstreeks 1295 dateert; dat is gebleken uit jaarringonderzoek van de houten balken; die zijn van in 1294-95 gevelde bomen afkomstig. Het huis is door de gemeente aangekocht en op de monumentenlijst geplaatst; wellicht is het een van de oudste, nog overeind staande vakwerkhuizen van Duitsland.
In 1302 is in een document sprake van de stad (Latijn: oppidum) Ingelfingen. Blijkbaar genoot de plaats toen reeds stadsrechten. In 1323 kwam daar, uit handen van Keizer Lodewijk de Beier, het marktrecht bij.
In 1556 werd Ingelfingen, als gevolg van de Reformatie, evangelisch-luthers.
Tijdens de Dertigjarige Oorlog (1618 - 1648) hadden Ingelfingen en de omliggende plaatsen veel te lijden door pest- en andere epidemieën, en doordat doortrekkende legerbendes plunderden, verkrachtten, brand stichtten en moordden.
Ingelfingen is tot 1806 de hoofdstad en residentie geweest van een klein graafschap, later vorstendom, Hohenlohe-Ingelfingen. Zie ook : Graafschap Hohenlohe-Neuenstein. Het vorstelijke residentiekasteel bestaat nog, en is tegenwoordig in gebruik als onder andere stadhuis.
Ingelfingen is een Staatlich anerkannter Erholungsort.
In de stad staat een geologisch museum, het Muschelkalkmuseum Hagdorn. Het besteedt o.a. aandacht aan de geologische periode Trias, in het bijzonder de afzettingslagen uit die tijd, die als Muschelkalk bekendstaan, en verder de talrijke fossielen uit die periode. De omgeving van Ingelfingen staat erom bekend dat er veel van deze fossielen worden gevonden.
Vermeldenswaardig is ook het markante reuzenwijnvat Ingelfinger Fass, midden tussen de wijngaarden, ten noordwesten van het stadje. In dit ovale, vatvormige gebouwtje is een wijnbouwmuseum gevestigd.
Door de gemeente lopen enige meerdaagse fiets- en wandelroutes. Zie onderstaande link.
Ingelfingen onderhoudt sinds 1991 een jumelage met de gemeente Saint-Héand (Département Loire) in Frankrijk.