| Ivan Annenkov | ||
|---|---|---|
Ivan Annenkov in 1823 | ||
| Geboren | 17 maart 1802 Moskou (Rusland) | |
| Overleden | 8 februari 1878 Nizjni Novgorod (Rusland) | |
| Rustplaats | Krasnoe Cemetery | |
| Land/zijde | ||
| Dienstjaren | 1819-1825 | |
| Rang | Luitenant | |
| Ander werk | Decembristenopstand | |
Ivan Aleksandrovitsj Annenkov (Russisch: Ива́н Алекса́ндрович А́нненков; Moskou, 17 maart 1802 – Nizjni Novgorod, 8 februari 1878) was een Russisch militair officier en was een van de Decembristen.
Ivan Annenkov werd geboren als de zoon van staatsraad Aleksander Nikanorovitsj Annenkov en Anna Ivanovna Yakobi. Toen hij een jaar oud was verloor hij al zijn vader. Hij ontving thuis zijn scholing van de Zwitserse docent Dubois en de Fransman Berger. Annenkov studeerde aan de Universiteit van Moskou, maar zonder een studie te hebben afgerond maakte hij de overstap naar het leger om als cadet te dienen bij de cavalerie. In 1823 bereikte hij de rang van luitenant.
In 1824 sloot Annenkov zich aan bij de afdeling in Sint-Petersburg van het Zuidelijk Genootschap. Daarnaast nam hij ook deel aan de activiteiten van het Noordelijk Genootschap. Bij de Decembristenopstand op 26 december 1825 voerde hij het commando over een peloton cavalerie die de artillerie van de Russische overheid bewaakte. Een paar dagen na de opstand werd Annenkov opgepakt vanwege lidmaatschap van een geheim genootschap. Ten tijde van de opstand was hij verloofd met Pauline Geuble.
Aanvankelijk sloot de Russische regering hem op in het Kasteel van Vyborg. Later brachten ze hem over naar de Petrus-en-Paulusvesting in Sint-Petersburg. Daar begon Annenkov aan een hongerstaking, die hij drie dagen volhield totdat soldaten hem dwongen om te eten. Vanwege deze actie plaatsten ze hem in een isolatiecel waar Annenkov zich probeerde te verhangen. Tijdens de verhoren bekende hij dat hij op de hoogte was van de plannen voor de moord op tsaar Nicolaas I. Hij werd veroordeeld tot twintig jaar in een werkkamp.
Hij behoorde tot de eerste groep Decembristen, samen met Nikita en Aleksandr Moeravjov en Konstantin Torson, die in december 1826 werden overgebracht naar Siberië. Als eerste werden ze opgesloten in de gevangenis van Tsjita. Zijn verloofde, Pauline Geuble, reisde Annenkov achterna en op 4 april 1828 huwden ze met elkaar in kapel van de gevangenis. Vanaf september 1830 werkte hij in een kamp in Petrovsk-Zajbajkalski.
In 1835 kwam er een einde aan zijn straf en werd hij samen met zijn gezin verbannen naar Belskoje. Geuble bracht in totaal achttien kinderen ter wereld, waarvan er maar zes zouden overleven. Dankzij haar inzet konden ze in Toerinsk gaan wonen en later kreeg Geuble het voor elkaar dat Annenkov een baan als ambtenaar kreeg. Hij werd taxateur bij de Openbare Liefdadigheid van de stad Tobolsk. Deze functie zou hij tot 1856 blijven uitoefenen. Geuble overleed in 1876 en Annenkov zou twee jaar later overlijden.