Jacob Moleschott

Jacob Moleschott
Moleschott (1892)
Moleschott (1892)
Persoonlijke gegevens
Titulatuur/graad doctoraatBewerken op Wikidata
Volledige naam Jacobus Albertus Willebrordus Moleschott
Geboortedatum 9 augustus 1822
Geboorteplaats 's-Hertogenbosch (Nederland)
Overlijdensdatum 20 mei 1893
Overlijdensplaats Rome (Italië)
Nationaliteit Nederlands
Academische achtergrond
Alma mater Universiteit Utrecht
Ruprecht-Karls-universiteit
Promotor Friedrich Gustav Jakob Henle
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Fysiologie
Instituten Ruprecht-Karls-universiteit
Universiteit Zürich
Universiteit van Turijn
Universiteit Sapienza Rome
Bekende werken Kreislauf des Lebens
Stroming Wetenschapsfilosofie
Duits materialisme
Erkenning en lidmaatschap
Ambt senator van het Koninkrijk Italië (1876), hoogleraar (Universiteit van Zürich)Bewerken op Wikidata
Lid van Duitse Academie der Wetenschappen Leopoldina, Turijnse Academie van Wetenschappen (6 december 1863)Bewerken op Wikidata
Links
Dbnl-profiel

Jacobus Albertus Willebrordus Moleschott ('s-Hertogenbosch, 9 augustus 1822 – Rome, 20 mei 1893) was een Nederlands arts, fysioloog en hoogleraar.

Opleiding

Moleschott behaalde op 22 januari 1845 zijn doctoraat in de genees-, heel- en verloskunde aan de Universiteit Utrecht; zijn Kritiek van Liebig's theorie der voeding van de plant was toen al door Teylers Genootschap bekroond; met de beloning, vierhonderd gulden, kocht Moleschott zijn eerste microscoop. Zijn studievriend in deze tijd was J.W.R. Tilanus.

Loopbaan

Moleschott vertrok naar Heidelberg waar hij zijn Lehre der Nahrungsmittel für das Volk en Kreislauf des Lebens publiceerde. De regering van Baden ontzegde, naar aanleiding van laatstgenoemd geschrift, Moleschott, op 26 juli 1854, de bevoegdheid om college te geven, maar desalniettemin had het boek toen al vijf drukken beleefd. Moleschott werd nu hoogleraar in de fysiologie te Zürich (21 juni 1856); op 16 december 1861 werd hij hoogleraar aan de hogeschool van Turijn. Angelo de Grubernatis (hoogleraar te Florence) noemde hem un des chefs de l'école médicinale moderne; Victor Emanuel II van Italië benoemde hem in 1876 tot Senator van het Rijk. In 1879 werd Moleschott benoemd tot hoogleraar aan de "Sapienza", alwaar hij omringd was met mensen als Pasquale Stanislao Mancini, Francesco de Sanctis, Giuseppe Zanardelli, Ubaldino Peruzzi enz.

Maatschappelijke betrokkenheid en receptie

In 1848 deed Moleschott een geschrift uitgaan, waarin hij bepleitte dat hoogleraren niet langer benoemd zouden moeten worden in dienst van een kerkelijke partij maar in het belang van de wetenschap. Hij was in die tijd ook een voorstander van de staatkundige vereniging van Nederland met Duitsland, maar herriep dit standpunt in 1870.

Hij wordt beschouwd als een van Nederlands meest oorspronkelijke denkers in de 19e eeuw. Zijn denken kan worden gekarakteriseerd met 'atheïstisch materialisme'. Hoewel hij uit zichzelf het lidmaatschap van de vrijdenkersvereniging De Dageraad nooit heeft gezocht aanvaardde hij in 1892 het erelidmaatschap van die vereniging.

Van hem zijn de bekende woorden afkomstig: "Ohne Phosphor keine Gedanken" ('zonder fosfor geen gedachten').

Oeuvre