Jacob van Geel (Middelburg, ca. 1585 – niet voor 1638) was een kunstschilder en tekenaar uit de Gouden Eeuw.
Jacob Jacobsz. van Geel werd geboren te Middelburg. In 1628 verklaarde hij ongeveer 43 jaar oud te zijn, waaruit een geboortejaar rond 1585 kan worden afgeleid. Hij werd in 1615 lid van het Sint-Lucasgilde te Middelburg en bleef dat tot 1625. Hij maakte in Middelburg schulden, en wellicht verhuisde hij daarom in 1626 naar Delft. Hij woonde daar op de Ouden Varcenmarct, een pleintje aan de westzijde van de Verwersdijk bij de Cellebroerstraat, en hij werd er in 1627 lid van het gilde. In 1626 eindigde zijn eerste huwelijk, en in 1627 trouwde hij met de weduwe Lisbeth Schraven, maar het was kennelijk geen goed huwelijk; het echtpaar startte in 1629 al een scheidingsprocedure, maar het kwam uiteindelijk tot een schikking. Ze verhuisden al snel naar de Choorstraat en uiteindelijk naar de Vlamingstraat. Lisbeth overleed in 1632. Omdat hij nog steeds door schuldeisers werd achtervolgd, verhuisde Van Geel in 1633 naar Dordrecht en werd daar in 1634 lid van het gilde.
Hij is vooral bekend van zijn landschappen, maar hij schilderde ook architectuurstukken. Voor zover bekend dateerde hij zijn schilderijen alleen in de jaren dat hij in Dordrecht woonde. Van Geel schilderde verschillende landschappen in paren. In dit genre was het gebruikelijk dat de twee werken een contrast toonden, een verschillend seizoen of dag en nacht, maar Van Geel hield zich daar niet aan. Zijn landschappen tonen voorts Vlaamse invloeden. Zijn overgeleverde oeuvre bestaat uit een kleine dertig werken.
Wanneer en waar hij is gestorven, is niet bekend. Zijn laatst bekende schilderij bevindt zich in het Museum Kunstpalast te Düsseldorf en dateert uit 1638.
