Jacqueline Pfeifer

Start carrière

Lölling begon met skeleton in 2007 en nam in 2010 voor het eerst deel aan internationale competitie. In de Europe Cup opende ze meteen met twee overwinningen waarna nog twee derde plaatsen volgde aan het einde van het seizoen. In de eindstand werd ze derde achter Tina Hermann en Lizzy Yarnold. In het seizoen 2011/12 nam ze deel aan de Intercontinental Cup, ze werd twee keer derde als beste resultaat en werd daarmee vijfde in de eindstand. Op het wereldkampioenschap voor junioren werd ze derde achter de Britse Lizzy Yarnold en de Russische Olga Potylitsina. Aan het einde van het seizoen won ze de gouden medaille bij het skeleton op de Olympische Jeugdwinterspelen 2012 in Innsbruck.

In het seizoen 2012/13 nam ze pas deel aan het einde van het seizoen aan de Europe Cup waar ze derde werd achter Lena Joch en Rose McGrandle en de laatste wedstrijd zelf won. In het seizoen 2013/14 nam ze deel in de ICC waar ze drie keer derde werd en een keer tweede, in de eindstand moest ze enkel haar landgenote Tina Hermann voorlaten. Aan het einde van het seizoen werd ze wereldkampioene bij de juniores. In het seizoen 2014/15 won ze zes van de zeven wedstrijden die ze startte in de Europe Cup en ICC. Ze werd ook wereldkampioene bij de junioren en bij de elite werd ze tweede achter de Britse Lizzy Yarnold.

Debuut wereldbeker

Meteen bij haar debuut in de wereldbeker wist ze meteen het podium te bereiken met een derde plaats in Altenberg achter Laura Deas en Tina Hermann. Daarna volgde nog drie keer een tweede plaats en een derde plaats. In haar debuutseizoen in de wereldbeker stond ze meteen als tweede in de eindstand van de wereldbeker net achter landgenote Hermann. Op de wereldkampioenschappen skeleton 2016 in Igls eindigde de Duitse als negende in de individuele wedstrijd. Samen met Michael Zachrau, Stephanie Schneider, Anne Lobenstein, Nico Walther en Jannis Bäcker eindigde ze op de vierde plaats in de landenwedstrijd (bobslee/skeleton) maar door diskwalificatie wegens de dopingschorsing van Aleksandr Kasjanov in de Russische ploeg schoven ze een plaats op.

Drievoudige wereldbekerwinnaar en wereldkampioene

In haar tweede seizoen bleef ze aan de top presteren met drie wereldbekerzeges en twee tweede plaatsen. In de eindstand was ze beter dan har landgenoot Tina Hermann en de Canadese Mirela Rahneva. In Königssee nam Lölling deel aan de wereldkampioenschappen skeleton 2017. Op dit toernooi werd ze wereldkampioene in de individuele wedstrijd en in de landenwedstrijd sleepte ze samen met Axel Jungk, Mariama Jamanka, Franziska Bertels, Johannes Lochner en Christian Rasp ook de wereldtitel in de wacht.

Ook in het seizoen 2017/18 won ze de wereldbeker nadat ze de beste was in vier wereldbekerwedstrijden en ook eenmaal derde werd. Ze was opnieuw beter dan Hermann en ditmaal de Canadese Elisabeth Vathje die derde werd. Op de Olympische Winterspelen 2018 won ze de zilveren medaille achter de Britse Lizzy Yarnold. In het seizoen 2018/19 werd ze vijfde in de wereldbeker, ze stond vijfmaal op het podium maar nam niet deel aan de laatste twee. Op het WK van 2019 werd ze tweede achter haar landgenote Tina Hermann. Het daaropvolgende seizoen won ze opnieuw de wereldbeker en aan het einde van het seizoen op het WK van 2020 werd ze individueel vierde en wereldkampioen met Alexander Gassner op het nieuwe onderdeel gemengd team.

Dubbel vice-wereldkampioene en Winterspelen in Yanking

In het seizoen 2020/21 werd ze vierde in de eindstand van de wereldbeker, ze won een wedstrijd in de wereldbeker. Op het WK van 2021 behaalde ze twee tweede plaatsen, op het onderdeel gemengd team weer aan de zijde van Gassner. In het seizoen 2021/22 kende ze haar beste wedstrijden in Altenberg waar ze twee keer won en een keer tweede werd achter de Nederlandse Kimberley Bos. In de eindstand werd ze vierde achter Bos, Janine Flock en Jelena Nikitina. Op de Olympische Winterspelen in Yanqing werd ze achtste.

In het seizoen 2022/23 nam ze voornamelijk deel in de Intercontinental Cup waar ze eerste werd na drie overwinningen, twee keer tweede en een keer derde. Op het wereldkampioenschap werd ze zevende individueel. In het seizoen 2023/24 keerde ze terug naar de wereldbeker en werd vijfde in de eindstand. Ook op het wereldkampioenschap werd ze vijfde individueel, in de gemengde team competitie aan de zijde van Axel Jungk won ze een bronzen medaille. In het seizoen 2024/25 eindigde ze opnieuw als vijfde in de eindstand van de wereldbeker, op het wereldkampioenschap valt het tegen en eindigde ze als 17e individueel. In de gemengde competitie aan de zijde van Christopher Grotheer werd ze vierde.

In het seizoen 2025/26 won ze voor het eerst sinds 2021 nog eens een wereldbeker, ze won de eerste en de laatste van het seizoen. In de eindstand werd ze tweede achter de Belgische Kim Meylemans. Op de Olympische Winterspelen in Cortina d'Ampezzo werd Pfeifer derde achter de Oostenrijkse Janine Flock en de Duitse Susanne Kreher.

Olympische Spelen

Jaar	Plaats	Resultaat
2018	Pyeongchang	2 Individueel
2022	Peking	8e Individueel
2026	Cortina d'Ampezzo	3 individueel

Wereldkampioenschappen

Jaar	Plaats	Resultaat
2015	Winterberg	2 Individueel
2016	Igls	9e Individueel 4e Landenwedstrijd
2017	Königssee	1 Individueel 1 Landenwedstrijd
2019	Whistler	2 Individueel
2020	Altenberg	4e Individueel 1 Gemengd team
2021	Altenberg	2 Individueel 2 Gemengd team
2023	Sankt Moritz	7e Individueel
2024	Winterberg	5e Individueel 3 Gemengd team
2025	Lake Placid	17e Individueel 4e Gemengd team

Eindklasseringen

Seizoen	Divisie	Niv.	#1	#2	#3	#4	#5	#6	#7	#8	Punten	Rang
2010/11	Europe Cup	III	1	1	9e	6e	6e	3	5e	3	419	3
2011/12	Intercontinental Cup	II	3	4e	12e	13e	5e	4e	6e	3	700	5e
2012/13	Europe Cup	III	-	-	-	-	-	-	3	1	130	17e
2013/14	Intercontinental Cup	II	5e	9e	3	3	2	3	6e	5e	764	2
2014/15	Europe Cup	III	-	-	-	-	-	1	1	1	225	9e
	Intercontinental Cup	II	2	1	1	1	-	-	-	-	470	7e
2015/16	Wereldbeker	I	3	2	2	8e	7e	3	4e	2	1550	2
2016/17			2	5e	1	2	8e	1	9e	1	1591	1
2017/18			8e	3	1	1	4e	1	6e	1	1628	1
2018/19			5e	1	2	3	3	1	-	-	1244	5e
2019/20			1	2	4e	3	1	2	2	8e	1632	1
2020/21			8e	7e	6e	3	4e	3	1	-	1321	4e
2021/22			8e	12e	1	2	1	6e	7e	10e	1436	4e
2022/23	Intercontinental Cup	II	2	2	1	1	1	3	5e	3	876	1
	Wereldbeker	I	-	-	-	-	6e	-	-	-	176	25e
2023/24			-	4e	8e	6e	9e	9e	6e	5e	1192	5e
2024/25	Asian Cup	II	8e	3	-	-	-	-	-	-	162	6e
	North American Cup		-	-	-	-	-	-	4e	DNF	92	23e
	Wereldbeker	I	10e	4e	5e	13e	11e	6e	6e	8e	1288	5e
2025/26			1	-	4e	8e	7e	5e	5e	1	1338	2

Wereldbekerzeges

Datum	Plaats
7 januari 2017	Altenberg
27 januari 2017	Königssee
17 maart 2017	Pyeongchang
24 november 2017	Whistler
8 december 2017	Winterberg
5 januari 2018	Altenberg
19 januari 2018	Königssee
14 december 2018	Winterberg
15 februari 2019	Lake Placid
7 december 2019	Lake Placid
17 januari 2020	Innsbruck
22 januari 2021	Königssee
3 december 2021	Altenberg
17 december 2021	Altenberg
21 november 2025	Cortina d'Ampezzo
16 januari 2026	Altenberg