| James Ford | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | James Ellis Ford | |||
| Geboortedatum | 11 december 1978 | |||
| Geboorteplaats | Leek, Staffordshire | |||
| Land | ||||
| Opleiding en werk | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Universiteit van Manchester | |||
| Beroep(en) | Muziekproducent, songwriter | |||
| Genre(s) | Indierock, synthpop, elektronische muziek | |||
| Instrument(en) | Drums, percussie, toetsen, gitaar, basgitaar, dwarsfluit, piano | |||
| Act(s) | Simian, Simian Mobile Disco, The Last Shadow Puppets | |||
| Label(s) | Warp Records, Domino Records | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 2000-heden | |||
| Links | ||||
| Officiële website | ||||
| ||||
James Ellis Ford (Leek, 11 december 1978), bekend als James Ford, is een Brits muziekproducent, songwriter en multi-instrumentalist. Hij is medeoprichter van Simian Mobile Disco en The Last Shadow Puppets en produceerde albums van onder meer Arctic Monkeys, Klaxons, Blur, Depeche Mode, Florence + the Machine, Haim, Jessie Ware, Gorillaz, Fontaines D.C. en The Last Dinner Party. Consequence riep hem in 2023 uit tot Producer of the Year. Onder zijn volledige naam heeft hij twee soloalbums uitgebracht: The Hum (2023) en Lost in Another World (2026).
Ford werd in 1978 geboren in Staffordshire en studeerde in Manchester, waar hij drummer werd in de psychedelische indieband Simian. Hij speelde als kind dwarsfluit en piano, leerde zichzelf gitaar spelen en speelde op zijn twaalfde in punkbands. Simian werd in 2000 opgericht met vrienden uit Manchester. Voor het tweede album, We Are Your Friends, kwam Brian Eno af en toe in de studio langs.
In 2003 begon Ford met bandgenoot Jas Shaw het duo Simian Mobile Disco, aanvankelijk als dj-duo naast de liveband. Het duo kreeg al snel meer aandacht dan Simian, vooral dankzij remixes van eigen nummers. De bekendheid van Simian Mobile Disco kwam onder meer door een remix van We Are Your Friends die in 2006 alomtegenwoordig werd. Sinds 2018 ligt het duo stil.
Na het succes van de remix nam Ford zijn werk als producer serieuzer. In de jaren 2000 produceerde hij albums voor onder meer Test Icicles, Klaxons en Arctic Monkeys. Het debuutalbum van Klaxons, Myths of the Near Future, won in 2007 de Mercury Prize; Ford produceerde het en speelde er drums op. Voor de Arctic Monkeys produceerde hij het tweede album, Favourite Worst Nightmare. In 2009 produceerde hij vier nummers op Lungs van Florence + the Machine.
In 2008 richtte hij met Alex Turner (Arctic Monkeys) en Miles Kane The Last Shadow Puppets op, als producer en drummer. Voor het derde Arctic Monkeys-album, Humbug (2009), produceerde Ford drie nummers, de rest werd gedaan door Josh Homme. Bij het vierde album, Suck It and See (2011), werd hij weer de producer van het hele album. Sound On Sound noemde hem de "vijfde Monkey". Voor dat album nam hij ook het kleine soundtrackproject Submarine van Alex Turner op.
In de jaren daarna produceerde Ford onder meer werk voor Haim, Jessie Ware, Gorillaz, Florence + the Machine, Depeche Mode, Matthew Dear, Shame, Foals en Kylie Minogue. Hij produceerde de laatste twee albums van Arctic Monkeys vóór 2023: Tranquility Base Hotel & Casino (2018) en The Car (2022).
In 2023 verscheen zijn solodebuut The Hum en produceerde hij That! Feels Good! van Jessie Ware, 3D Country van Geese, Memento Mori van Depeche Mode (met Marta Salogni), het titelloze debuut van The WAEVE (Graham Coxon en Rose Elinor Dougall) en The Ballad of Darren, het eerste album in acht jaar van Blur. Consequence riep hem op grond daarvan uit tot Producer of the Year.
Nadat Simian Mobile Disco stil kwam te liggen, begon Ford met experimenteren, wat uitliep op The Hum, op 12 mei 2023 uitgebracht door Warp Records. Hij speelde, zong, programmeerde en produceerde alles zelf en bespeelde achttien instrumenten, waaronder een basklarinet die hij speciaal voor het album leerde spelen. AllMusic nam het op in de lijst van favoriete elektronische albums van 2023.
In 2024 begon Ford een samenwerking met de Ierse band Fontaines D.C. Romance, het vierde album van de band, was het eerste album waaraan ze met Ford werkten. Het album werd genomineerd voor twee Grammy Awards (Best Rock Album en, voor Starburster, Best Alternative Music Performance) en kreeg de Album Award van de Rolling Stone UK Awards 2024. Hij produceerde tevens het album Prelude to Ecstasy van The Last Dinner Party uit 2024.
Ford werd op Kerstavond 2024 met spoed in het ziekenhuis opgenomen en kreeg de diagnose acute myeloïde leukemie (AML). In januari 2025 maakte hij zijn ziekte zelf bekend. Tijdens de behandeling maakte hij in het Barts Hospital in Londen in iets meer dan twee weken, tussen chemokuren in, zijn tweede soloalbum, met een laptop en een paar synthesizers. Lost in Another World verscheen op 14 augustus 2026 bij Domino. Op 22 augustus speelde hij het album op Green Man Festival, op 17 september volgde een concert in de Horse Hospital in Londen. In juli 2026 liet hij weten dat er geen behandeling meer gepland stond, maar dat hij nog niet "uit de gevarenzone" was.
Tijdens zijn ziekte produceerde hij ook het album Forever Howlong van Black Country, New Road dat verscheen in 2025 en Help(2), de benefietcompilatie van War Child, die in maart 2026 verscheen met bijdragen van onder meer Arctic Monkeys, Geese en The Last Dinner Party. Ook staat hij voor 2026 vermeld als producer van This Mirror Weighs a Ton van Interpol. Daarnaast werd het vijfde album van Fontaines D.C., Dopamine Chamber, door Ford geproduceerd.
| Jaar | Artiest | Album |
|---|---|---|
| 2007 | Klaxons | Myths of the Near Future |
| 2007 | Arctic Monkeys | Favourite Worst Nightmare (co-producer) |
| 2009 | Florence + the Machine | Lungs (vier nummers) |
| 2009 | Arctic Monkeys | Humbug (drie nummers) |
| 2011 | Arctic Monkeys | Suck It and See |
| 2018 | Arctic Monkeys | Tranquility Base Hotel & Casino |
| 2022 | Arctic Monkeys | The Car |
| 2023 | Jessie Ware | That! Feels Good! |
| 2023 | Geese | 3D Country |
| 2023 | Depeche Mode | Memento Mori |
| 2023 | The WAEVE | The WAEVE |
| 2023 | Blur | The Ballad of Darren |
| 2024 | The Last Dinner Party | Prelude to Ecstasy |
| 2024 | Fontaines D.C. | Romance |
| 2025 | Black Country, New Road | Forever Howlong |
| 2026 | Diverse artiesten | Help(2) (War Child) |
| 2026 | Interpol | This Mirror Weighs a Ton |
| 2026 | Fontaines D.C. | Dopamine Chamber |
| Jaar | Titel | Label |
|---|---|---|
| 2023 | The Hum | Warp |
| 2026 | Lost in Another World | Domino |
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel James Ford (musician) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.