Jan Lauweriks

Jan Lauweriks
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Geboortenaam Johannes Marie LauweriksBewerken op Wikidata
Geboortedatum 13 december 1899
Geboorteplaats Amsterdam
Overlijdensdatum 9 augustus 1936
Overlijdensplaats Amsterdam
Geboorteland Nederland
Opleiding en beroep
Werkveld(en) Binnenhuisarchitectuur, toegepaste kunst
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1924-1936
Handtekening
Handtekening
Afbeeldingen
Plastische kunst in huis (1924)
Plastische kunst in huis (1924)
Links
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Johannes Marie (Jan) Lauweriks (Amsterdam, 13 december 1899 – aldaar, 9 augustus 1936) was een Nederlands publicist en kunstcriticus.

Leven en werk

Jan Lauweriks was een zoon van architect en kunstenaar Mathieu Lauweriks (1864-1932) en Anna J.A. Lemaire (1880-1936). Vanwege het werk van vader groeide Lauweriks deels op in Duitsland. Het gezin woonde vanaf 1904 in Düsseldorf, vanaf 1909 in Hagen en keerde in 1916 terug naar Amsterdam. Vader werd er directeur van de Kunstnijverheidsschool Quellinus. Van huis uit kreeg Jan Lauweriks de interesse voor toegepaste kunst mee. Na de hbs studeerde hij aan Quellinus, als een leerling van zijn vader, Rien Hack en Barend Jordens. Hij volgde daarna een colloquium doctum bij Willem van der Pluym, die als hoogleraar kunstgeschiedenis was verbonden aan de Rijksakademie van beeldende kunsten. Lauweriks was vanaf 1922 volontair bij het Nederlandsch Museum voor Geschiedenis en Kunst, dat was ondergebracht in het Rijksmuseumgebouw. In oktober 1926 verhuisde hij naar Utrecht, waar hij assistent werd bij het Centraal Museum, naast directeur W.C. Schuylenburg en conservator jkvr. C.H. de Jonge. Hij fotografeerde onder meer objecten uit de collectie, schreef mee aan catalogi en publiceerde over nieuwe aanwinsten. In 1928 richtte hij in kunstzaal Vuvendre in Den Haag een tentoonstelling in voor Hildegard Michaelis. Lauweriks trouwde in 1930 in Utrecht met de Duits-Joodse Erna Glück (1897-1948). Getuigen bij het huwelijk waren zijn leraar Barend Jordens en edelsmid Cor Vos. Erna Lauweriks opende toonkamers voor kunstnijverheid in Utrecht en Amsterdam.

Vanaf de jaren 1920 schreef Lauweriks boeken en artikelen en gaf hij lezingen over onder andere binnenhuisarchitectuur en (toegepaste) kunst. Hij publiceerde in bladen als het Binnenhuis, Het Gildeboek, het Maandblad voor Beeldende Kunsten, Ons Eigen Tijdschrift, Oud Holland en Wendingen. Als 'speciale medewerker' recenseerde hij van 1930 tot 1934 kunsttentoonstellingen voor het Amersfoortsch Dagblad/De Eemlander. Al tijdens zijn leven was er verwarring over het auteurschap van zijn werk, dat wel werd toegeschreven aan zijn vader, die publiceerde als J.L.M. Lauweriks. Jan Lauweriks was lid van de Nederlandse Oudheidkundige Bond.

Begin jaren 1930 namen Hendrik Wijdeveld en Erich Mendelsohn het initiatief voor de oprichting van de Académie Européenne Méditerranée, waarvoor een locatie werd gevonden in Cavalière, in het Franse departement Var. Tot het comité van aanbeveling behoorden onder anderen Albert Einstein en Frank Lloyd Wright. Lauweriks kreeg een aanstelling als medewerkend leider aan de kunstacademie en verhuisde in februari 1934 met zijn vrouw van Utrecht naar Frankrijk. Nadat een brand in juli 1934 het bouwterrein van de academie verwoestte besloten de initiatiefnemers, waarschijnlijk mede door politieke ontwikkelingen, van verdere ontwikkeling af te zien. Het echtpaar Lauweriks vestigde zich daarop in Amsterdam. Lauweriks pakte zijn werk als publicist weer op en werd wetenschappelijk assistent bij het Rijksmuseum.

Op een zondagmiddag in augustus 1936 viel Lauweriks uit het raam van zijn huis op de derde verdieping aan de Karel du Jardinstraat. Hij overleed later die dag in het Wilhelmina Gasthuis. Jan Lauweriks werd 36 jaar, hij werd begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats.

Enkele publicaties

Boeken
Artikelen