| Jean Louël | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Jean Hyppolyte Oscar Louël | |||
| Geboren | 3 januari 1914 | |||
| Overleden | 4 oktober 2005 | |||
| Land | .svg){kind=small} België | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep(en) | muziekpedagoog, dirigent, pianist | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Instrument | piano | |||
| Links | ||||
| (en) Discogs-profiel | ||||
| (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Jean Hippolyte Oscar Louël (Oostende, 3 januari 1914 - Nijvel, 4 oktober 2005) was een Belgisch componist, muziekpedagoog, dirigent en pianist.
Hij studeerde aan het conservatorium van Oostende bij Toussaint de Sutter, aan het conservatorium van Brugge bij Joseph Ryelandt en aan het Koninklijk Conservatorium van Gent bij meesters zoals Georges Lonque en Martin Lunssens in de vakken contrapunt en fuga. Aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel studeerde hij later nog compositie bij Joseph Jongen en orkestdirectie bij Désiré Defauw. Ook aan het Parijse Conservatorium behaalde hij een diploma voor orkestdirectie na onder meer bij Eugène Bigot gestudeerd te hebben.
In 1941 behaalde hij de Belgische Virtuositeitsprijs voor piano en in 1943 de Prix de Rome met de cantate La navigation d'Ulysse.
Na eerst benoemd te zijn aan het conservatorium van Gent als leraar piano verplaatste zijn loopbaan zich vanaf 1941 naar Brussel. Aan het conservatorium te Brussel werd hij leraar harmonieleer en vanaf 1959 leraar compositie aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Eveneens was hij directeur van de muziekacademies van Aalst en Anderlecht en werd hij in 1956 inspecteur van het muziekonderwijs voor het Vlaamse landsgedeelte.
Hij is lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Letteren, Wetenschappen en Schone Kunsten van België.
Louël schreef overwegend instrumentale muziek, die van een zeer persoonlijke stijl getuigt. Zijn in 1971 gecomponeerd vioolconcerto werd verplicht werk voor de finalisten van de Internationale Koningin Elisabeth Muziek Wedstrijd.
In zijn composities is vooral zijn verbluffende technische vaardigheid opvallend. Geen enkele moderne richting bezat nog enig geheim voor hem. In een eigen taal trachtte hij alle verworvenheden van deze muziek te verenigen. De muziek van Jean Louël wordt al te weinig uitgevoerd. Ten onrechte, want hij schreef een boeiend en gevarieerd oeuvre bijeen, overwegend kamermuziek of solistisch en vaak bijzonder virtuoos.
