Militair
In augustus 1942 gaf president Franklin D. Roosevelt de minister van Oorlog opdracht grond te verwerven om een militair vliegveld te bouwen op de huidige locatie van Joint Base Andrews, waarvan de bouw later dat jaar begon. Op 19 april 1943 arriveerde de eerste permanente eenheid, het 463rd Base Headquarters and Air Base Squadron. Camp Springs Army Air Field werd operationeel op 2 mei 1943, toen de eerste Republic P-47 Thunderbolt arriveerde. Camp Springs werd op 2 mei 1945 Andrews Field ter ere van een van de oprichters van de luchtmacht en voormalig bevelhebber van de Amerikaanse strijdkrachten in het Europese operatiegebied tijdens de Tweede Wereldoorlog, luitenant-generaal Frank Maxwell Andrews (1884–1943). Kort nadat de luchtmacht in 1947 een aparte dienst werd, veranderde de naam van de basis in Andrews Air Force Base.
Joint Base Andrews, opgericht in 2009, toen Andrews Air Force Base en Naval Air Facility Washington werden samengevoegd, valt onder de jurisdictie van de United States Air Force (USAF) 316th Wing, Air Force District of Washington (AFDW). De 316th Wing is verantwoordelijk voor het onderhouden van noodreactie-helikopterluchttransport- en andere noodresponscapaciteiten van de National Capital Region die cruciaal zijn voor de nationale veiligheid, en voor het organiseren, trainen, uitrusten en inzetten van gevechtsklare troepen voor Air and Space Expeditionary Forces (AEF's). Drie andere wings op Andrews zijn de reserve 459th Air Refueling Wing, de 113th Wing van de Air National Guard en de actieve 89th Airlift Wing.
