| Jules Helbig | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboren | Luik, 8 maart 1821 | |||
| Overleden | Luik, 15 februari 1906 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik, Kunstacademie Düsseldorf (1840 – 1843) | |||
| Beroep | kunstschilder, kunsthistoricus, beeldend kunstenaar | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Werkt samen met | Jacob Petyt | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Organizing Committee of the Exhibition of Ancient Art in the Liège Region, Institut archéologique liégeois, Société des bibliophiles liégeois | |||
| Archieflocatie | Liberas, KADOC Documentatie- en Onderzoekscentrum voor religie, cultuur en samenleving | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| Dbnl-profiel | ||||
| ||||
Jules Helbig (voluit Jules-Chrétien Charles Joseph-Henri Helbig, Luik, 8 maart 1821 - aldaar, 15 februari 1906) was een Belgische schilder en kunsthistoricus.
Helbig was de zoon van Jean-Baptiste Helbig, een bankier en bibliofiel, en van Anne-Marie Lauteren. Hij was de broer van Henri Helbig (1813-1890), eveneens bibliofiel.
Jules Helbig kreeg zijn vorming van Jean-Baptiste Jules Van Marcke aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik, en van 1840 tot 1843 aan de Kunstacademie Düsseldorf. Zijn werk situeert zich binnen de 19e-eeuwse neogotiek, waarvan hij en Jean-Baptiste Bethune in België de belangrijkste verdedigers waren.
In 1873 vestigde hij zijn naam als kunsthistoricus met een publicatie over de schilderkunst in het prinsbisdom Luik. Zijn meest invloedrijke publicatie is wellicht het in 1890 verschenen overzichtswerk van de beeldende kunst in het prinsbisdom: La sculpture et les arts plastiques au pays de Liège et sur les bords de la Meuse. Op 85-jarige leeftijd, net voor zijn overlijden, verscheen van hem een biografie over Jean-Baptist Bethune.

