De oorsprong van het Julientje gaat terug tot de jaren 1980. In deze periode werd het Julientje in frituur De Gouden Saté verkocht. Volgens overlevering werd het recept voor het eerst samengesteld door een student die boven de frituur woonde. Het experiment met frieten, stoofvleessaus en andere ingrediënten bleek een succes.
Aanvankelijk stond de snack bekend als de Hugo Claus, genoemd naar de Vlaamse schrijver. De snack werd door de toenmalige uitbater Julien Taghon (1939–2013) gepopulariseerd en stond in de volksmond bekend als een Julientje.
Na Julien Taghons overlijden in 2013 werd de naam van de snack officieel veranderd naar het Julientje.
Sinds 2022 is er ook een veganistische versie van het Julientje.
Bronnen, noten en/of referenties
↑Ruysschaert, Stefan(2022).Met de controleur aan tafel: Weetjes over eten en drinken. Maklu,p. 125-126.ISBN 9789046611722.
↑Luyten, Sander,“West-Vlamingen zijn er zot van”: het legendarische ‘Julientje’ is geen exclusief Gentse frituursnack meer(14 september 2022).Geraadpleegd op 23 december 2024.“De nalatenschap van Julien reikt ondertussen verder dan de Gentse stadspoorten. Zelfs in De Haan aan Zee, meer bepaald in frituur Picasso, kan je een Julientje bestellen. Dat is geen toeval: zaakvoerder Didier van den Abeele is een uitgeweken Gentenaar. Tussen 2007 en 2016 baatte hij frituur ’t Pleintje uit, op de Zwijnaardsesteenweg, vlak bij het UZ Gent.”