Karina Caputi

Karina Caputi
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke gegevens
Geboorteplaats Buenos AiresBewerken op Wikidata
Land Vlag van Argentinië Argentinië
Nationaliteit Argentijnse
Beroep academisch docent, astronoom
Academische achtergrond
Alma mater Universiteit van Edinburgh (Doctor of Philosophy – 2004)Bewerken op Wikidata
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Astronomie
Soort hoogleraar gewone hoogleraar
Erkenning en lidmaatschap
Ambt Nederlands gewoon hoogleraar (Rijksuniversiteit Groningen – april 2022)Bewerken op Wikidata
Lid van Internationale Astronomische UnieBewerken op Wikidata
Functies
2022- Hoogleraar Observationele kosmologie en hoge roodverschuiving sterrenstelsels
Portaal  Portaalicoon   Astronomie

Karina Isabel Caputi (Buenos Aires, 30 juli 1973) is een Argentijnse sterrenkundige. Zij is hoogleraar aan het Kapteyn Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen.

Levensloop

Caputi studeerde natuurkunde bij het Instituto Balseiro, in Bariloche (Argentinië). Ze promoveerde in 2005 aan de Universiteit van Edinburgh (VK) in de astronomie. Hierna deed ze achtereenvolgens postdocs bij het Institut d’Astrophysique Spatiale, Orsay, Frankrijk, bij ETH Zurich in Zwitserland en was ze "Leverhulme Trust Early Career Fellow" bij de Universiteit van Edinburgh in Schotland.

In 2012 werd ze aangesteld bij de Rijksuniversiteit Groningen. In 2015 leidde ze het team dat de ontdekking deed van circa 600 vroege sterrenstelsels en kreeg hiervoor internationale erkenning. Sinds mei 2016 is ze universitair hoofddocent (associate professor) aan het Kapteyn Instituut van de Rijksuniversiteit Groningen. Ze onderzoekt de vorming en evolutie van sterrenstelsels op hoge roodverschuiving, stervorming, de activiteit en evolutie van zwarte gaten over kosmische tijd, infrarood-geselecteerde sterrenstelsels en de fysica van het interstellaire medium. In 2015 ontving ze een ERC Consolidator Grant en in 2021 een Vici-beurs van NWO. In april 2022 werd ze benoemd tot hoogleraar Observationele kosmologie en hoge roodverschuiving sterrenstelsels.

Publicaties

Literatuur