Loopbaan
In 2022 nam Kayo Vos succesvol deel aan het WK Junioren. Op zowel de 1000 meter als de Mass Start pakte hij in Innsbruck de zilveren medaille. Op de 1000 meter zorgde hij bovendien met Joep Wennemars en Tim Prins voor een oranjepodium. Ook startte Vos op de 500, 1500m en de Teamsprint, maar op die afstanden behaalde hij geen medaille. Na dit succesvolle WK Junioren tekende Vos zijn eerste contract bij een professionele ploeg: Team IKO.
Kayo Vos richtte zich in het begin van zijn carrière op zowel de sprint en middellange afstanden als de massastart, waarmee hij bij de junioren ook succesvol was. In zijn eerste jaar bij de senioren plaatste hij zich ook direct voor 4 afstanden op het NK Afstanden in februari 2023. Hierbij was de 12e plaats op de 1500 meter zijn beste resultaat. Deze prestaties leverden hem een nieuw contract tot en met 2026 op bij Team IKO. In het seizoen erna ontwikkelde Vos zich gestaag door en reed hij aan het einde van het seizoen een solide NK Sprint met op de afsluitende 1000 meter een nieuw persoonlijk record.
Gestage verbetering en aansluiting Nederlandse subtop
Bij aanvang van het seizoen 2024-2025 lijkt de focus van Kayo Vos steeds meer te verschuiven naar de sprint. Tijdens het WCKT nam hij namelijk niet deel aan de 1500 meter. Op de 2 kortste afstanden weet Vos zich daarentegen ieder seizoen steeds iets te verbeteren en op 21 december 2024 reed hij tijdens een trainingswedstrijd voor het eerst de 500 meter onder de 35 seconden: 34,95. Een week later herhaalde hij deze prestatie door op het NK Sprint opnieuw een 34'er te rijden. Op dit NK schaatste hij naar een 9e plek in het eindklassement, een verbetering van de prestatie in de twee seizoenen ervoor. Ruim een maand later, op het NK Afstanden van 2025, verbeterde hij opnieuw zijn persoonlijk record: tijdens de eerste omloop van de 500 meter reed hij naar 34,83: de zevende tijd. Twee dagen later doorbrak hij op 16 februari 2025 ook de barrière van 1.09 op de 1000 meter: 1.08,70.
Behalve op NK's, liet Vos zich ook gelden tijdens de Holland Cup wedstrijden, een competitie georganiseerd door de KNSB op regionale schaatsbanen in Nederland. Ondanks dat hij zelf in een interview aan heeft gegeven zichzelf niet te zien als een echte 500 meter schaatser, reed hij vooral op de kortste afstand naar goede resultaten. In zowel Utrecht als tijdens de finale in Breda reed hij naar de winst, wat hem ook de overwinning in het klassement op de 500 meter opleverde. Hierdoor won hij voor het tweede seizoen op rij dit klassement.
Tijdens de seizoensafsluiting in Calgary scherpte Vos zijn persoonlijk record op de 500 meter verder aan naar 34,78.
Eerste internationale wedstrijden en doorbraak NK Sprint
Vanwege de Olympische Spelen vond het NK Afstanden in het seizoen 2025-2026 al plaats aan het begin van het schaatsseizoen. Op de eerste dag reed hij naar een 7e plaats op de 500 meter met tijden vlak boven zijn persoonlijk record. Op de 1000 meter bleef hij verder verwijderd van zijn PR en eindigde Vos als 10e. Vanwege deze goede prestaties op het NK Afstanden en zijn leeftijd, werd Vos uitgezonden naar Milaan om daar namens Nederland uit te komen op de wereldbeker voor Neo-Senioren.
Op 29 november 2025 reed Vos op de Fiera Milano een baanrecord op de 1000 meter in 1.10,87. Een dag later greep hij op de 500 meter net naast de overwinning.
Op het OKT 2026 had Vos zich geplaatst voor de 500 en 1000 meter. Net als op het NK Afstanden eindigde Vos als 7e in het klassement, met vergelijkbare tijden. Twee dagen later op de 1000 meter verbeterde hij zich behoorlijk door met 1.08,41 de 7e tijd neer te zetten en daarmee drietiende van zijn PR af te schaatsen. Vooral zijn eerste volle ronde was sterk met 24.68, hiermee had hij achter De Boo en Prins de snelste rondetijd.
Bij de afsluitende 1500 meter schoof Vos als reserve door en werd hij uiteindelijk 16e.
Met zijn prestatie op het OKT mocht hij door de vele afmeldingen starten op het EK Afstanden in Tomaszów Mazowiecki. Doordat hij echter niet fit was , eindigde hij op de 1000 meter op een teleurstellende 13e plek. Een dag later verving hij Tim Prins op de Team Sprint en was hij samen met Stefan Westenbroek en Merijn Scheperkamp ditmaal wel succesvol en won het trio zilver. Twee weken later maakte Vos ook zijn debuut in de Wereldbeker in Inzell. Op de tweede 500 meter reed hij de tweede tijd in B-Groep: 34,93.
Na zijn debuut op het internationale schaatstoneel wachtte Vos nog een mooie seizoensafsluiting bij het NK Sprint op 28 februari en 1 maart. Op de eerste 500 meter reed hij met 34,76 een nieuw persoonlijk record op de 500 meter. Op de tweede dag eindigde hij op zowel de 500 als de 1000 meter op de derde plek wat hem ook het brons opleverde in het eindklassement. Dit zijn zijn eerste podiumplekken op een nationaal kampioenschap bij de senioren. Ondanks dat het toernooi werd gekenmerkt door afzeggingen van onder meer Jenning de Boo en Joep Wennemars reed Vos een sterke vierkamp. Hij was 1,5 punt sneller dan een jaar eerder en hield mannen die in 2025 nog voor hem eindigden (zoals Merijn Scheperkamp en Tijmen Snel) ditmaal achter zich .
Overstap naar Team Reggeborgh
Zijn progressie en goede prestaties bleven niet onopgemerkt. Enkele dagen na het voor Vos succesvol verlopen NK Sprint, werd bekend dat hij de overstap zou maken naar Team Reggeborgh. Hij tekende er een contract voor 2 seizoenen, en gaf aan zich met name op de 1000 en 1500 meter flink te kunnen verbeteren.
Nederland
