Kees Torn

Opleiding en eerste optredens

Torn groeide op in Maassluis. Na twee jaar pianostudie aan het conservatorium volgde hij korte tijd een marketingopleiding. Daarna ging hij naar de Rotterdamse Academie voor Beeldende Kunsten om zich verder op het tekenen toe te leggen. Op de kunstacademie ontstond het idee om samen met Gerrie Hondius een cabaretprogramma te maken. In 1991 traden zij als Kees en ik op bij het Groninger Studenten Cabaret Festival, waar Torn de persoonlijkheidsprijs kreeg.

In 1994 won hij als solist de jury- en publieksprijs van het Leids Cabaret Festival. Een jaar later debuteerde hij met zijn eerste avondvullende soloprogramma, Laat maar laaien.

Solocabaret en samenwerking

Na zijn debuut volgden onder meer Plek zat, Mooie boel en Doe mee en win. Bij verschillende programma’s werkte Torn met Onno Innemee als regisseur. In 1999 kreeg hij voor het lied Streepjescode de Annie M.G. Schmidt-prijs voor het beste theaterlied van 1998. De Poelifinario voor Dood en verderf volgde in 2007.

Naast zijn solowerk speelde Torn in 2008 met Innemee en Mike Boddé in 3D, onder de naam C3. Datzelfde jaar vormde hij met Theo Nijland, Jeroen van Merwijk en Maarten van Roozendaal De bende van vier, een gezamenlijk liedprogramma in De Kleine Komedie.

Op 5 mei 2012 sloot hij in het Rotterdamse Oude Luxor de reeks van negen soloprogramma’s af met Loze kreten. De beginletters van de titels vormen samen het acrostichon LAPMIDDEL. In 2016 keerde hij met Innemee terug voor Eraf met dat dak!. De geplande reprise werd later dat jaar afgelast.

Publicaties en later werk

Torns liedteksten en gedichten verschenen ook in boekvorm. Inkijkexemplaar kwam in 2001 uit; daarin werd werk uit zijn eerste vier programma’s gebundeld. In september 2023 verscheen Mooie boel: de definitieve selectie uit zijn teksten, met een selectie uit alle negen solo’s onder redactie van Jaap Bakker. Voor die uitgave reconstrueerde Torn teksten die bij de ontruiming van zijn woning verloren waren gegaan, met behulp van digitale bestanden en geluidsopnamen.

Naast zijn eigen bundels werkte hij met Frank van Pamelen, Driek van Wissen en Ivo de Wijs aan Zuster Mieke (2005). Ook leverde hij bijdragen aan Eeuwige almanak (2023). In oktober 2023 droeg hij gedichten voor op de veertigste Nacht van de Poëzie in Utrecht.

André van der Hout maakte de documentaire Het langzame leven van Kees Torn (2022), een portret van zijn dagelijks leven na de solocabaretloopbaan. De NTR zond de film uit in Het Uur van de Wolf.

Soloprogramma’s

De tabel gebruikt de premièrejaren zoals geregistreerd door Zwartekat; try-outs en speelperioden kunnen eerder beginnen.

Gezamenlijke programma’s