| Klebsormidium | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| geslacht | ||||||||||||||
| Klebsormidium P.C.Silva, Mattox & W.H.Blackwell, 1972 | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
 Klebsormidium op Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
.jpg)
Klebsormidium is een geslacht van draadvormige algen uit de stam Charophyta. Er zijn 27 soorten. De naam van het geslacht werd in 1972 geldig gepubliceerd en is een eerbetoon aan de Duitse plantkundige Georg Albrecht Klebs.
Klebsormidium bestaat uit onvertakte linten (filamenten) die één cel dik zijn. Deze cellen zijn cilindrisch en 2 tot 23 μm breed. Hoewel nauwelijks verwant, lijkt deze groep sterk op Ulothrix-soorten. Ulothrix is echter een geslacht van groenwieren uit de klasse Ulvophyceae. Klebsormidium heeft chloroplasten, die 40 tot 70% van de celwand bedekken, terwijl Ulothrix bredere chloroplasten heeft die rondom de hele celwand zitten.
Klebsormidium vermenigvuldigt zich ongeslachtelijk via zoösporen met twee flagellen.
Deze algen komen meestal voor op vochtige substraten. Daarnaast zijn er soorten die meestal in zoet water leven en maar een soort in marien milieu. De soorten zijn goed bestand tegen de werking van ultraviolet licht en kunnen maandenlange uitdroging weerstaan. Deze algen komen wereldwijd voor, ook in extreme milieus zoals droge woestijnen in Australië en Afrika of in arctische gebieden.
