Leven
De tweelingzussen L.A Raeven bevragen de autonomie en maakbaarheid van het eigen lichaam. Ze hebben hun broodmagere lichamen gebruikt als statement in hun performances en leveren daarmee commentaar op het slankheidsideaal en de hedendaagse obsessie met eten. Hun anorexiaverleden vormt een belangrijk thema in hun werk.
Een voorbeeld van werken waarin deze thema’s naar boven komen is Wild Zone 1 (2001) en Wild Zone 2 (2002). De werken vormen samen een tweeluik waarin twee eeneiige tweelingen te zien zijn (L.A. Raeven en twee jongens). Beide paren volgen de regels die zijn opgemaakt door L.A. Raeven. Volgens kunstcriticus Barry Schwabsky hebben de werken Wild Zone 1 en Wild Zone 2 van L.A. Raeven iets weg van de living sculptures van Gilbert en George door de manier waarop zij zichzelf in de schijnwerpers zetten. In het werk doet L..A. Raeven daarnaast iets opmerkelijks, Barry Schwabsky zegt hierover (vrij vertaald):
"Vaak is het saai om in een galerie naar kunst te kijken, maar ik kan me niet herinneren ooit saai gevonden te worden door een kunstwerk. Dit was de mogelijk bedenkelijke prestatie van L.A Raeven, een kunstenaarsduo uit Amsterdam die in hun tweeling-zijn de perfecte metafoor het mechanisme hebben gevonden voor het modernistische ideaal van zelfreferentie: een gesloten communicatief circuit waarbij geen kijker aangesproken wordt." In 2002 werd de Charlotte Köhler Prijs voor beeldende kunst aan hen toegekend.
In 2010 werd het boek Analyse/Research Paris by L.A. Raeven uitgebracht, over tien jaar L.A. Raeven, tijdens een solo-expositie in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem. L.A. Raeven heeft samengewerkt met onder anderen Jean Paul Gaultier, Philip-Lorca diCorcia en Nan Goldin en woont en werkt in Amsterdam.
