Lambertschaag

Lambertschaag
Dorp in Nederland Vlag van Nederland
Lambertschaag (Noord-Holland)
Lambertschaag
Situering
Provincie Vlag Noord-Holland Noord-Holland
Gemeente Vlag Medemblik Medemblik
Coördinaten 52° 45′ NB, 5° 1′ OL
Algemeen
Oppervlakte 3,55 km²
- land 3,42 km²
- water 0,13 km²
Inwoners
(2023-01-01)
170
(50 inw./km²)
Woning­voorraad 78 woningen
Overig
Woonplaats­code 3150
Detailkaart
Kaart van Lambertschaag
Locatie in de gemeente Medemblik
Foto's
Portaal  Portaalicoon   Nederland

Lambertschaag (West-Fries: Lambertskaag) is een dorp in de gemeente Medemblik, in de Nederlandse provincie Noord-Holland. Het dorp heeft 170 inwoners (2023).

Voor de gemeentelijke herindeling van 1 januari 1979 behoorde het dorp tot de gemeente Abbekerk. Van 1979 tot 2007 behoorde Lambertschaag tot de gemeente Noorder-Koggenland, waarin de gemeente Abbekerk was opgegaan.

Benaming

Lambertschaag komt in 1319 voor als Lambrachtscoich en in 1396 als Lambrechtkage. De plaatsnaam zou verwijzen naar de oude kerkpatroon die in de 7e eeuw kort in Abbekerk leefde, H. Lambertus genaamd. En het tweede deel van de naam zou verwijzen naar kaag, wat buitendijks gebied betekent. De s van het eerste deel zou in de eeuwen daarna verschoven zijn naar het tweede, en zo komt men aan skagen en skaag en later schaag.

Geschiedenis

Lambertschaag deelt met Abbekerk een voormalig stationsgebouwtje aan de lijn Hoorn-Medemblik. Dit werd in gebruik genomen op 3 november 1887, maar is op 5 januari 1941 gesloten. Het is een laag, langwerpig gebouw en is net als de kerktoren groen gekleurd.

Voordat de huidige polder Wieringermeer ontstond, lag Lambertschaag aan de Zuiderzee. Bij de plaats stonden ook drie poldermolens, die via boezem en uitwateringssluis op de zee uitmaalden. Deze molens verdwenen met de komst van de Wieringermeerpolder.

De huidige bebouwing van Lambertschaag is een combinatie van huizen en agrarische woningen, waaronder diverse stolpboerderijen.

Kerk

Het Groene Kerkje (2022)

De huidige kerk van het dorp is rond 1490/1500 gebouwd en was gewijd aan de heilige Lambertus, maar er is in de kerklijsten van het Bisdom Utrecht in 1395 al sprake van een kerk. De toren is een houten dakruiter die met zijn opvallende kleur de aanduiding Het Groene Kerkje in het leven heeft geroepen, in het West-Fries 'it Griene Tsjerkje'. Het uurwerk van de toren werd geïnstalleerd in 1588. De luidklok is gegoten in 1495. De toren en de kerk zijn twee afzonderlijke rijksmonumenten, ingeschreven in 1972.

De kerk was in gebruik als Nederlands-hervormde kerk tot hij in 1968 gesloten werd. Het gebouw kwam een tijd leeg te staan, waarna het dorp begon met een initiatief om het te redden van verval. Uiteindelijk werd in 1974 Stichting Het Groene Kerkje opgericht, die een ingrijpende restauratie realiseerde, zodat het gebouw In 1982 heropend kon worden. Het kerkje is bekend geworden door diverse activiteiten, zoals exposities, schrijversavonden en koffieconcerten. Ook is het in gebruik als vergaderruimte voor verenigingen en kleine bedrijven.

Zie ook