Laurierstraat 62

Laurierstraat 62
Laurierstraat 62 (2011)
Locatie
Locatie	Amsterdam-Centrum
Adres	Laurierstraat 62, 1016 PN Amsterdam
Coördinaten	52° 22′ NB, 4° 53′ OL
Status en tijdlijn
Verbouwing	1934
Afgebroken	1932
Gebruik
Oorspr. functie	woonhuis
Huidig gebruik	woonhuis
Architectuur
Stijlperiode	historiserend
Bouwkundige informatie
Architect(en)	Jan de Meyer
BAG-informatie	0363100012173965
Prijzen en erkenningen
Monumentstatus	rijksmonument
Monumentnummer	3250
Kaart
Lijst
Opgenomen op lijst	rijksmonumenten in de Laurierstraat
Portaal    Civiele techniek en bouwkunde

Laurierstraat 62 te Amsterdam is een gebouw met de status rijksmonument (3250).

Achtergrond

De Laurierstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk. De geschiedenis van de Laurierstraat gaat gelijk op met die van de parallel liggende Lauriergracht. Beide bleven na de aanleg alleen van belang voor plaatselijk verkeer; ze hadden en hebben beide geen goede verbinding met het gebied in de grachtengordel en Amsterdam-West.

Gebouw

In 1932/1933 stond hier een gebouw, dat alhoewel in het laatste kwart van de 19e eeuw nog voorzien van een extra verdieping, helemaal opgebruikt was. Op de toegang toegangsdeuren was tweemaal het bord “Onbewoonbaar verklaarde woning” gespijkerd. De begane grond met toegang en geblindeerde raampartij stond enigszins uit het lood; het leunde tegen het buurpand aan. Ook de bovenverdiepingen hadden dat mankement. Het gebouw had een blokvormig uiterlijk over meerdere verdiepingen. In de klokgevel was een laad- en losluik onder een hijsbalk te zien. Dezelfde gevel was bekleed met een rond fronton met kuif en een bekleding lopend naar aanzetstukken.

In december 1932 vroeg de eigenaar een vergunning aan om een gebouw op te richten op genoemd adres, "na slooping van het perceel". Op de afgegeven vergunning staat dat zes afzonderlijke onbewoonbaar verklaarde woningen voor één gezin vervangen zou worden door een werkplaats met drie afzonderlijke woningen. Begeleidend architect was Jan de Meyer (1878-1950), die bekend was voor zijn restauratiewerk voor oude panden. Het waren tijden dat om het “antieke aanzien” in het straatbeeld te behouden, geveldelen uit een te slopen gebouw uit dezelfde tijd te hergebruiken. In dit geval werd de oude topgevel op de nieuwbouw gezet, een voorbeeld binnen de Van Houtenmonumenten. Begeleidend ambtenaar was hier dan ook Eelke van Houten.

Die bouw leverde een gewijzigde pui op met een dubbele bedrijfsdeur in het midden geflankeerd door twee toegangsdeuren met snijramen in de bovenlichten, terugkwamen de twee vensterassen brede gevel met drie woonverdiepingen onder de eerder genoemde topgevel.

In deze staat werd het gebouw op 1 juli 1970 opgenomen in het rijksmonumentenregister onder de omschrijving:

Huis, vanwege de zandstenen afdekkingen van de klokvormige top uit het derde kwart van de 18e eeuw

— Monumentenregister

Amsterdam Monumentenstad kwam tot dezelfde conclusie maar voegde de status van Van Houtenmonument toe.

Gevelsteen

Het gebouw werd tijdens of vlak na de nieuwbouw voorzien van een gevelsteen ter nagedachtenis van Jan Philip Roothaan, die hier in 1785 geboren is. Hij was vooraanstaand lid van de orde van de jezuïeten. Tussen 1829 en zijn overlijden in 1853 was hij generaal-overste van die orde. De gevelsteen dateert uit 1934, maar wanneer de steen exact geplaats is, is niet (meer) bekend. Sommige kranten meldden dat de steen al in mei 1934 geplaatst is, maar nog verscholen ging achter timmerwerk. Andere kranten meldden dat de steen pas geplaatst werd in augustus 1934 omdat eerst nog onderzoek verricht moest worden of dit inderdaad de juiste plaats was. Bewijs werd gevonden dat de vader van Roothaan in de periode van geboorte van zijn zoon eigenaar was van het gebouw dat hier stond en dat zijn moeder hier in 1809 overleden is. Onderzoek destijds leverde voorts op dat er hier sinds de eerste helft van de 17e eeuw een gebouw stond (een eerst bekende verkoopakte dateert uit 1678), dat in 1772 in de staat zo goed als nieuw verkocht werd aan Roothaan.

De steen, geplaatst in de middendam, is ontworpen en gemaakt door Lou Asperslagh en uitgevoerd met een reliëf van het hoofd van Roothaan en de tekst:

Roothaan zou in 1929 een nieuw eerbetoon krijgen: het Jan Roothaanhuis op Rozengracht 133.

• 
  Onderste deel van de voorgevel (2011)
• 
  De gevelsteen gewijd aan Jan Roothaan (2011)

Zie de categorie Laurierstraat 62, Amsterdam van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.