Goldberg werd geboren in een Joods-Litouwse familie uit Kaunas. Vanwege de betere medische voorzieningen koos haar moeder ervoor om in het nabijgelegen Duitse Koningsbergen te bevallen.
Aanvankelijk werkte ze als literair adviseur voor het nationale theater Habimah en als redactrice voor uitgeverij Sifriat Hapo'aliem ('de arbeidersbibliotheek'). In 1954 werd ze hoogleraar literatuur aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Vanaf 1963 was ze het hoofd van het departement van vergelijkende literatuur aan dezelfde universiteit.
Haar gedichten gaan dikwijls over weemoedige thema's, zoals gebroken relaties. Ook schreef ze klassieke gedichten over de ouderdom, bijvoorbeeld in Sjiree sof haderech - gedichten van het einde der weg. Voorts schreef ze populaire liederen over de natuur, en over het land. De laatsten worden soms abusievelijk aangezien als gedichten over het land Israël. Vele van haar gedichten werden op muziek gezet.
Goldberg schreef in het Hebreeuws. Haar bundel Bloei werd in 1961 in het Nederlands vertaald door I.S. Herschberg en van illustraties voorzien door Riete Gompertz.
In 2011 maakte Yair Qedar een documentaire over Goldberg.
