| Leptothrix | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| geslacht | ||||||||||||
| Leptothrix (bacterie) Kützing, 1843 | ||||||||||||
| ||||||||||||
Leptothrix is een geslacht van bacteriën dat herkend wordt aan de productie van een koker of huls ook wel schede. Deze bacteriën zijn belangrijk in de biologische oxidatie van ijzer en mangaan en behoren tot een groep geslachten die als "ijzerbacteriën" worden aangemerkt. Ze zijn Gram-negatief en behoren tot de klasse Betaproteobacteria.
De naam Leptothrix is afgeleid van het Griekse leptos thrix (letterlijk 'fijn haar'). Er zijn vijf soorten bekend: L. ochracea, L. discophora, L. cholodnii, L. lopholea en L. mobilis. Alle soorten, behalve L. ochracea, kunnen in het laboratorium gekweekt worden.
De bacteriën groeien doorgaans als ketens van cellen binnen een omhulsel, een schede, die ze tijdens hun groei uitscheiden. Meestal is deze schede bedekt met een korst metaaloxiden bestaand uit mangaanoxiden (MnO2) of ijzeroxyhydroxiden (Fe2O3). L. ochracea is wellicht de meest algemeen erkende Leptothrix-soort vanwege de overvloedige productie van zeer rechte, met ijzer bedekte schedes. De soorten L. discophora en L. cholodnii scheiden ijzer- en mangaanoxiderende enzymen uit naar hun omringende schede, waar de metaaloxidatie plaatsvindt. Deze schede is een zeer veerkrachtige structuur van polysachariden die, dankzij disulfidebruggen en een uniek cysteïne-glycoconjugaat, stevig in elkaar zit.
De bacterien komen voor in stilstaand of langzaam stromend, ijzerhoudend, zoet water met een neutrale tot lage zuurtegraad en slechts lage concentraties organisch materiaal. De energiestofwisseling van Leptothrix is strikt aeroob, oxidatief en chemo-organoheterotroof. Er is geen overtuigend bewijs dat deze bacteriën lithoautotroof zijn, of ze kunnen volstaan met een anorganisch dieet, in dit geval van ijzer en mangaan, of dat ze mixotroof zijn.
Leptothrix laminosa verwijst naar een cyanobacterie (blauwalg) die tegenwoordig geclassificeerd is als Leptolyngbya laminosa. De naam van deze bacterie Leptothrix laminosa, die oorspronkelijk in 1847 beschreven is door Agardh en later Rabenhorst, is een synoniem geworden. De geaccepteerde moderne naam is Leptolyngbya laminosa, behorend tot een andere familie: de Pseudanabaenaceae. Deze bacterie staat erom bekend dat hij, als belangrijkste filamenteus micro-organisme, gedijt in hydrothermale bronnen. Bovendien is hij autotroof (gebruikt fotosynthese) en heeft dus een geheel ander metabolisme dan de bacteriën uit het geslacht Leptothrix.
De soortnaam werd historisch onder Leptothrix geplaatst, maar het bacteriële geslacht Leptothrix behoort tot de ijzer- en mangaanoxiderende bacteriën die in stilstaand of langzaam stromend ijzerrijk zoetwater leven. Leptothrix laminosa is daar dus biologisch van onderscheiden en is herplaatst onder de cyanobacteriën. Het is daarom wel interessant deze Leptolyngbya laminosa en Leptotrix te vergelijken met de uitgestorven cyanobacterie Gunflintia waarvan de fossielen soms een laagje ijzeroxide rond de celwand laten zien.