| Levitation | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Studioalbum van Hawkwind | |||||||
| (Albumhoes op de Engelstalige Wikipedia) | |||||||
| Uitgebracht | oktober 1980 | ||||||
| Opgenomen | juli-augustus 1980 | ||||||
| Genre | spacerock | ||||||
| Duur | 38 minuten | ||||||
| Label(s) | Bronze Records | ||||||
| Producent(en) | Hawkwind, Ashley Howe | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) AllMusic-pagina (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
Levitation is een studioalbum van de Britse band Hawkwind.
Na een periode van relatieve rust na enkele optredens behorende bij Live seventy nine trok Hawkwind weer de Roundhouse Recording Studio in, die net daarvoor gemoderniseerd was met digitale opnametechnieken. Leider Brock werd steeds ontevredener over drummer Simon King, die volgens Brock te veel drugs gebruikte om nog een strak ritme neer te zetten. King zei later, dat hij destijds behoorlijk aan de drank was en eigenlijk uit de band wilde stappen om zijn leven met gezin op orde te krijgen. Het resultaat was dat King niet meer meedeed aan dit album. De band overwoog om een drummachine te gebruiken, maar wist niet hoe. De vrouw van gitarist Lloyd-Langton werkte echter voor Roy Ward, de manager van drumlegende Ginger Baker. Deze meesterdrummer wist zijn partij in twee dagen in te spelen. Baker had eerst niet zoveel trek in een vast lidmaatschap, maar na de opnamen zag hij er wel wat in. Hij promoveerde van studiomuzikant tot bandlid. Brock zei over Levitation dat het een terugkeer betekende naar de muziek zoals ze bedoeld hadden, teruggevonden in de langere instrumentale stukken.
| Nr. | Titel | Duur |
|---|---|---|
| 1. | Levitation (Brock) | 5:48 |
| 2. | Motorway city (Brock) | 6:48 |
| 3. | Psychosis (Bainbridge) | 2:22 |
| 4. | World o f Tiers (Bainbridge, Lloyd-Langton) | 3:30 |
| 5. | Prelude (Blake) | 1:28 |
| 6. | Who’s gonna win the war (Brock) | 4:45 |
| 7. | Space chase (Lloyd-Langton) | 3:11 |
| 8. | The 5th second of forever (Brock, Lloyd-Langton) | 3:27 |
| 9. | Dust of time (Brock, Bainbridge, Lloyd-Langton) | 6:22 |
Levitation werd al tijdens eerdere concerten gespeeld en was al via bootlegs te koop. De band Levitation van Terry Brickers is naar dit nummer genoemd. Motorway city, waarvoor hetzelfde geldt maar wel al regulier verkrijgbaar via Live 79, was beoogd single, maar het platenlabel koos voor Who's gonna win the war. Psychosis in een instrumentaal nummer. World of Tiers is een verwijzing naar de romanreeks van Philip José Farmer en was ook al eerder te horen. Prelude is een instrumentaal nummer van Blake, of het bij het volgende nummer hoort is niet bekend. Who's gonna win the war was ook al eerder te horen. Space chase is weer instrumentaal. The 5th second of forever is een verwijzing naar een gedicht dat ex-lid Robert Calvert schreef voor Space ritual. Het kreeg een aanvulling mee, dat het afkomstig was uit “de film”, een geintje van Hawkwind. Het nummer kwam in diverse gedaantes terug, onder meer met de titel Circles.
Het album behaalde in vier weken de 21ste plaats in de Britse albumlijst. Net als de voorgaande albums kreeg Levitation een hele ris heruitgaven. De meeste bevatten extra tracks uit de periode voorafgaand aan het album, dus daar zijn ex-leden Simon King, Michael Moorcock en Steve Swindells te horen. Atomhenge, een sublabel van Esoteric Recordings wist het album op te rekken tot drie cd’s; er werden daarvan slechts 3000 exemplaren van geperst. De personeelswisselingen zetten ook na dit album door. Blake en Baker vertrokken voor het volgende album Sonic attack en werden deels vervangen door eigen mensen (toetsen) en oudgediende drummer Martin Griffin. Castle vermeldde bij de eerdere editie dat Baker zou hebben gezegd dat hij als beste drummer ter wereld werd ontslagen door de slechtste bassist ter wereld. Ook het platenlabel Bronze Records werd ingewisseld.
