| Libys Status: Uitgestorven Fossiel voorkomen: Jura | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Fossiel van Libys superbus | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||
| Libys Münster, 1842 | ||||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||||
| Libys polypterus | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Libys is een geslacht van uitgestorven coelacanthen binnen de familie Latimeriidae. Soorten van Libys leefden tijdens het Laat-Jura (Kimmeridgien - Tithonien, ongeveer 150 tot 145 miljoen jaar geleden).
Het geslacht Libys werd in 1842 benoemd door Georg Graf zu Münster. De soort Libys polypterus werd toen vastgesteld als de typesoort, op basis van fragmentarische overblijfselen. Het holotype is BSM 1870.xrv.502, een kop. De geslachtsnaam is het Grieks Λίβυς, een naam die in de oudheid gebruikt werd om een bepaalde slang mee aan te duiden. De soortaanduiding betekent 'veelvinnig'. Een tweede soort Libys superbus, 'de trotse', werd beschreven op basis van hele grote exemplaren, holotype BSM AS I 801 a, maar de meeste auteurs behandelen beide als één soort. Een derde soort Libys callolepis, de "schoonschub", werd in 2022 beschreven uit Zwitserland. Het holotype bestaat uit de plaat en tegenplaat NMBE 5034072 en NMBE 5034073.
Libys had een uitzonderlijk gedrongen lichaam, vooral in vergelijking met andere coelacanthen uit dezelfde periode als Undina en Holophagus. Libys polypterus kon zestig centimeter lang worden en was daarmee een middelgrote coelacanth, met een korte en hoge schedel. De borstvinnen waren vrij lang, terwijl de staart opmerkelijk kort en hoog was.
Fossielen van deze vissen zijn gevonden in Duitsland, in de beroemde afzettingen van Solnhofen.
