Limoncello

Limoncello is een Italiaanse likeur die meestal als digestief wordt gedronken. Deze wordt gemaakt van citroenschillen die in alcohol geweekt hebben en waar daarna suikersiroop aan toegevoegd is. Limoncello heeft een alcoholpercentage van tussen de 25 en 36 procent en een troebele gele kleur. De drank heeft overeenkomsten met de Nederlandse citroenbrandewijn.

Limoncello wordt vooral bereid in het zuiden van Italië, rond de golf van Napels, langs de Amalfikust, het eiland Capri, Sicilië en Gargano. Later heeft de traditie zich ook verplaatst naar andere delen van Zuid-Italië. Waar en wanneer de drank precies ontstaan is, is onderwerp van discussie. Mogelijk is het recept rond 1900 bedacht door een vrouw op het eiland Capri. Andere bronnen stellen weer dat het recept ouder is en van Sicilië stamt. Meerdere dorpen op het Schiereiland van Sorrento claimen dat ze de geboorteplaats van Limoncello zijn.

Traditioneel werd limoncello gemaakt met citroenen uit de omgeving van Sorrento. Later werden ook citroenen uit andere regio's gebruikt. Alleen limoncello die met citroenen uit de omgeving van Sorrento wordt gemaakt, mag de naam Liquore di Limone di Sorrento I.G.P. dragen. De aanduiding IGP (Indicazione geografica protetta, in het Nederlands: beschermde geografische aanduiding) garandeert dat er Sorrento-citroenen zijn gebruikt. Er bestaan tal van varianten op limoncello, zoals arancello op basis van sinaasappelschillen en mandarincello op basis van mandarijnenschillen.

Bereiding

Limoncello is een likeur die in Italië nog steeds veel door particulieren zelf wordt gemaakt. Voor het beste resultaat worden citroenen van Sorrento en (pure) alcohol van 96% gebruikt. De hoeveelheden variëren, maar over het algemeen wordt aan een halve liter pure alcohol de schil van vijf citroenen toegevoegd. Na drie weken (of iets langer) wachten wordt een siroop van 400 gram suiker en 500 ml water toegevoegd. Na circa 10 dagen wordt de drank na filtrering overgegoten in flessen en is de limoncello geschikt voor consumptie.

Indien men niet de beschikking heeft over 96% alcohol kan men een andere alcoholbasis gebruiken, zoals grappa, wodka of jenever. Het verschil is het ontbreken van de gele kleur en het duidelijk zwakkere aroma, omdat de oliën uit de citroenschil niet optimaal opgelost worden.

Naast de thuis gemaakte limoncello zijn er een aantal bekende merken die de drank produceren.

Serveren

Limoncello wordt na de maaltijd als digestief gedronken, in kleine glaasjes van ca 5 cl. Deze wordt koud geserveerd, vaak tussen de -18°C tot -7°C maar in elk geval niet boven de 5°C. Doordat limoncello een hoog alcoholpercentage heeft, bevriest deze niet in de vriezer.

Daarnaast wordt het meer en meer in cocktails gebruikt. Zo zijn bijvoorbeeld mixen met prosecco en tonic populair. Verder wordt limoncello nog wel eens als ingrediënt gebruikt in taart, over ijs en als extra ingrediënt in tiramisu.

Zie ook

• Fladderak
• Citroenbrandewijn

Zie de categorie Limoncello van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.