Linzenwikke
| Vicia ervilia | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||||||||
| Vicia ervilia L. (1753) | ||||||||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||||
 Vicia ervilia op Wikispecies | ||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||
De linzenwikke, bittere wikke of erve (Vicia ervilia) is een plant uit de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae).
De linzenwikke is een van de acht eerste plantensoorten die werden gedomesticeerd aan het begin van de neolithische revolutie. De wilde vorm komt voor in de Vruchtbare Sikkel, meer specifiek in het anti-Libanon gebergte van de Levant (Libanon en West-Syrië), Anatolië, en het tegenwoordige Noord-Irak.
De gesplitste zaden lijken op linzen, maar zijn bitter en pas na herhaaldelijk weken en koken eetbaar voor mensen. Het werd en wordt wel gebruikt als veevoer. Plinius de Oudere vermeldt echter dat keizer Augustus het ook als medicijn gebruikte.
Externe link
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ Daniel Zohary and Maria Hopf, Domestication of Plants in the Old World, third edition (Oxford: University Press, 2000)
- ↑ (en) Naturalis historia 18.38
Zie de categorie Vicia ervilia van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
· 
· 
