| Lockheed L-10 Electra | ||||
|---|---|---|---|---|
| Fabrikant | Lockheed | |||
| Type(n) | 10-A, 10-B, 10-C, 10-E | |||
| Lengte | 11,76 meter | |||
| Spanwijdte | 17,00 meter | |||
| Hoogte (vanaf de grond) | 3,07 meter | |||
| Stoelen voor passagiers | 10 | |||
| Leeggewicht | 2.869 kg | |||
| Vleugeloppervlak | 42,58 m² | |||
| Max. startgewicht | 4.581 kg | |||
| Max. brandstof | 734 liter | |||
| Motoren | 2 × Pratt & Whitney R-985 Wasp Junior SB 9-cilinder luchtgekoelde stermotoren | |||
| Max. stuwkracht per motor | 450 pk per stuk | |||
| Kruissnelheid | 298 km/u (max. 338 km/u) | |||
| Kruishoogte | 6.480 m (plafond) | |||
| Max. reikwijdte | 1.300 km | |||
| Eerste vlucht | 23 februari 1934 | |||
| Status | Uit productie | |||
| Aantal gebouwd | 149 | |||
| ||||

De Lockheed L-10 Electra is een geheel metalen tweemotorig vliegtuig van de Amerikaanse fabrikant Lockheed gebouwd in de jaren 30 van de twintigste eeuw. De eerste vlucht was op 23 februari 1934.
De L-10 Electra was van de hand van ontwerper Don Palmer. De L-10 was ontworpen voor 10 passagiers en was het eerste geheel metalen toestel van Lockheed. Het vliegtuig werd voortgedreven door twee negencilinder stermotoren van ieder 440pk. In totaal bouwde Lockheed 149 Electra's.
De Electra werd bekend doordat de beroemde vrouwelijke piloot Amelia Earhart tijdens een vliegtocht rond de wereld in 1937 met een L-10 verdween boven de Stille Oceaan.
Vele civiele L-10 toestellen hebben dienst gedaan in de Tweede Wereldoorlog onder de militaire typenaam C-36. Hoewel de Electra aan het einde van de oorlog verouderd was hebben een aantal toestellen nog tot in de jaren 1970 doorgevlogen als kleine chartertoestellen.
