Loenochod

Loenochod 3 in het Lavotsjkin-museum

Loenochod (Russisch: Луноход, letterlijk Maanloper) is de naam van twee maanwagens die de Sovjet-Unie in 1970 en 1973 op de Maan zette en het gelijknamige ruimteprogramma. Dit ruimteprogramma werd uitgewerkt door het ontwerpbureau Lavotsjkin.

Kenmerken

De achtwielige motorvoertuigen waren onbemand en werden vanaf de Aarde bestuurd. Ze waren 2,3 meter lang en 1,5 meter hoog, en gebruikten zonne-energie om zich overdag voort te bewegen. Tijdens de maannacht werden ze warm gehouden met een polonium-210-generator. Dít geschiedde door circulatie van verwarmde lucht. Loenochod-1 beschikte over twee televisiecamera's, Loenochod-2 had er drie. Vijf bestuurders op Aarde bepaalden de rijrichting.

Het wagentje stopte geregeld, om met behulp van een andere set televisiecamera's aan de zijkant panoramafoto's over te seinen. De draagkracht van de maanbodem werd gemeten met een hardheidsmeter; een röntgenstralen-spectrometer onderzocht de chemische samenstelling van de maanbodem. Daarnaast beschikte het over een reflectorspiegel met veertien elementen om de afstand van de aarde tot de maan tot op 40 cm nauwkeurig vast te leggen. Samen legden de voertuigen 52 kilometer op het maanoppervlak af.

Chronologie