| Marisol Escobar | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Pseudoniem | Escobar, Marisol, María Sol Escobar | |||
| Geboren | 22 mei 1930 | |||
| Overleden | 30 april 2016 | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Jepson Art Institute, Art Students League of New York, The New School, Otis College of Art and Design, School van Harvard-Westlake, École des Beaux-Arts | |||
| Beroep | beeldhouwer assemblage (kunst) | |||
| Werkveld | beeldhouwkunst | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Stroming | popart | |||
| Stijl | popart | |||
| Werklocatie | Los Angeles, New York, Parijs | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | American Academy of Arts and Letters | |||
| Kunstenaarsmaplocatie | Smithsonian American Art and Portrait Gallery-bibliotheek, Frick-kunstreferentiebibliotheek, Musée d'art contemporain de Montréal, College for Creative Studies-bibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheek | |||
| Prijzen en erkenningen | Oeuvreprijs van de Vrouwenbelangengroep voor de Kunst (2006), Golden Plate Award van de American Academy of Achievement (1962) | |||
| Links | ||||
| RKD-profiel | ||||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Marisol Escobar (Parijs, 22 mei 1930 - New York, 30 april 2016), vooral bekend als Marisol, was een Venezolaans-Amerikaanse beeldhouwer. Ze werd geboren in Parijs, groeide op in Parijs en Caracas, en vestigde zich in 1946 in Los Angeles. Ze studeerde schilderkunst aan de École des Beaux-Arts en de Académie Julian. Vervolgens keerde terug naar de Verenigde Staten om in New York te gaan wonen en werken. Daar ontwikkelde ze vanaf de jaren vijftig haar kenmerkende houten sculpturen (als beeldhouwer was ze autodidact). Halverwege de jaren zestig werd ze wereldberoemd met deze sculpturen, assemblagewerken waarvoor ze inspiratie vond bij zowel volkskunst als popart en waarin ze vaak portretten van zichzelf verwerkte. In 1968 vertegenwoordigde ze Venezuela op de 34ste Biënnale van Venetië en exposeerde in dat jaar ook op de Documenta in Kassel. Eind dat jaar had ze een solo-expositie in het Museum Boijmans Van Beuningen, dat kort daarop haar sculptuur Cars (1964) verwierf.
Binnen tien jaar raakte ze echter in relatieve vergetelheid. Ze trok naar Tahiti om te leren duiken en bracht een groot deel van de daaropvolgende jaren onder water door. Ze hield zich bezig met onderwaterfotografie en maakte vanaf 1973 grote beelden van vissen, wederom voorzien van haar gezicht.
Begin 21e eeuw kreeg haar kunst steeds meer erkenning. In 2014, nog tijdens haar leven, was er een grote overzichtstentoonstelling in het Memphis Brooks Museum of Art. Marisol schonk haar nalatenschap aan de Albright-Knox Art Gallery, thans het Buffalo AKG Art Museum, dat sindsdien over de grootste verzameling van haar werk beschikt, waaronder honderd beelden. Het museum was in 1962 ook het eerste museum dat werk van haar kocht.
In 2023-2025 kwam er de reizende tentoonstelling Marisol: A Retrospective in het Buffalo AKG Art Museum, het Montreal Museum of Fine Arts, het Toledo Museum of Art en het Dallas Museum of Art. Vervolgens is in 2026 en 2027 de tentoonstelling Marisol te zien in het Kunsthaus Zürich, het Louisiana Museum of Modern Art, het Museum Boijmans Van Beuningen en het Museum der Moderne Salzburg, wederom in samenwerking met het Buffalo AKG Art Museum.
