Markus Meurer (Monreal in Rijnland-Palts, 28 april 1959) is een art brut-kunstenaar uit Duitsland. Van afval en gevonden voorwerpen maakt hij assemblages, beelden (plastische objecten) en collages.
Meurers vader Fritz leerde Markus van jongs af met ijzerdraad en nijptang allerlei objecten te maken. Vader vertoonde zelf ook de trekken van een outsider-kunstenaar en maakte vooral miniatuur-motorfietsen, zo realistisch mogelijk. Markus hield de letterlijke nabootsing snel voor gezien. Op een vrije manier knoopte hij allerlei spullen – gewoonlijk als afval beschouwd - aan elkaar tot animistische wezens, vaak hybriden, ergens tussen mens, dier en machine.
Omdat hij van zijn kunst niet kon leven, verdiende hij zijn brood met tijdelijke klussen. Zijn artistieke bezigheid gaf hem de kracht om het leven aan te kunnen. Tot 2006 leefde hij in het ouderlijk huis in Monreal in de Eifel. Van dit huis aan de voet van de Löwenburg maakte hij in de loop der jaren een fantastisch gesamtkunstwerk.
Na de dood van zijn ouders werd het leven in Monreal hem steeds moeilijker gemaakt. Van 2006 tot 2008 woonde hij met zijn Engelse vrouw in Engeland. Hier ontstond zijn boek Die Plange Angst. Met behulp van een vriend kwam hij met zijn vrouw terug naar Duitsland. Zijn huis in Kevelaer is tegelijk atelier en tentoonstellingsruimte. Het ouderlijk huis is tijdens zijn verblijf in Engeland in opdracht van de gemeente Monreal onbewoonbaar verklaard en afgebroken.
Bevriende kunstliefhebbers uit de omgeving zorgden ervoor, in samenwerking met Lisa Inckmann, directrice van Kunsthaus Kannen in Münster, dat het werk van Markus Meurer in talrijke tentoonstellingen getoond werd, in binnen- en buitenland. Bekendheid kreeg het werk ook doordat de Nederlandse Stichting Collectie De Stadshof belangrijke kunstobjecten voor haar verzameling aankocht en in tentoonstellingen presenteerde. De laatste jaren maakt Meurer, naast objecten, steeds meer collages waarin hij zijn kijk op de wereld uiteenzet.