Marnix Langeveld

Sicco Marnix Peter Langeveld (Den Haag, 13 december 1974) is jurist en auteur.

Geboren en getogen in Den Haag, maar later verhuisd naar Amsterdam om daar zijn studie Nederlands recht te voltooien. Met zijn afstudeerscriptie over de Buckler-affaire won hij in 2004 de Nationale Scriptieprijs van Het Parool en de Universiteit van Amsterdam. Na een korte carrière als advocaat-stagiair bij advocatenkantoor Boekel De Nerée (thans Dentons) en bedrijfsjurist bij de stichting NORMA, heeft hij een groot deel van zijn werkende bestaan doorgebracht bij de rechtbank Noord-Holland.

Van zijn hand zijn verschenen een tweetal juridische naslagwerken over merkgebruik door cabaretiers (Buckler? Proost!) en over merken en satire (Zou je dat nou mogen zeggen over...), als ook een aantal juridisch-wetenschappelijke artikelen. Daarnaast is hij de auteur van de biografische roman Ik Laatje (in het Engels uitgebracht als Tears of Love onder het pseudoniem Max Longfield) over de schijnbare tegenstelling tussen loslaten en verbinden. Hoewel de roman is opgezet als een liefdesverhaal, is het tevens een taboedoorbrekend verhaal over (leven na) suïcide, een thema waarmee Langeveld zelf in zijn nabije familie meerdere keren heeft kennisgemaakt.

Marnix Langeveld is de kleinzoon (van vaderszijde) van prof Martinus J. Langeveld, grondlegger van de pedagogiek in Nederland. Van moederszijde is hij gerelateerd aan Titus Brandsma, een Nederlands priester.