Melkboleet
| Melkboleet | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Suillus granulatus (L.) Roussel (1796) | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
De melkboleet (Suillus granulatus) is een schimmel behorend tot de familie Suillaceae. Hij gedijt goed in jonge dennenbossen op strooiselarme, droge zandgrond vaak in open terrein.
Kenmerken
Uiterlijke kenmerken
- Hoed
De hoed is bij een jonge boleet ongeveer halfbolvormig met een ingerolde rand, later wordt deze gewelfd tot half vlak. De hoed heeft een diameter van 3-9 cm. De kleur is roestbruin tot geel.
- Buisjes
De buisjes zijn bleekgeel tot geelbruin van kleur. De kleine poriën zijn ook bleekgeel tot geelbruin met melkdruppels.
- Steel
De steel is citroengeel. De steel is ongeveer even lang als de hoeddiameter en heeft een dikte van 8 tot 14 mm.
- Sporenprint
De sporenprint is olijfbruin/okergeelbruin.
Microscopische kenmerken
De basidiën zijn viersporig en meten ongeveer 35 x 7. De sporen zijn ellipsvormig en meten 8-10 × 2,5-3,5 µm. De cystidiën zijn subfusiform tot subclavaat-flexus, dunwandig, bruin in KOH. De hoedhuid (pileipellis) is een ixocutis zonder gespen.
Verspreiding
De melkboleet komt algemeen voor in Europa, Groot-Brittannië en Noord-Amerika. Er zijn ook waarnemingen bekend uit Afrika, Australië, Azië (onder andere Rusland, Japan) en Zuid-Amerika. In Nederland komt de soort vrij zeldzaam voor. Hij staat op de rode lijst in de categorie 'bedreigd'.
Giftigheid
De boleet is eetbaar, maar kan contacteczeem veroorzaken.
doorsnede
poriën
onderzijde met melkdruppels
Gelijkende soorten
De melkboleet lijkt op de:
- Bruine ringboleet (S. luteus), maar deze heeft een ring aan de steel.
- Valse melkboleet (S. collinitus), maar deze heeft roze vilt aan de basis van de steel.
- Koeienboleet (S. bovinus), maar deze heeft grove en onregelmatige, olijfgele poriën zonder druppels.
- Dam, N. & T.W. Kuyper, 2013 (6e druk 2020). Veldgids Paddenstoelen I. KNNV Uitgeverij, Zeist. p. 395
- NMV Verspreidingsatlas Paddenstoelen
- SoortenBank.nl
- ↑ Ultimate mushroom
- ↑ GBIF.org. Gearchiveerd op 5 september 2024.