| Mesotaenium | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Geslacht | ||||||||||
| Mesotaenium Nägeli (1849) | ||||||||||
| Mesotaenium macrococcum kolonie op vegetatie van mossen en kortsmos op Noordereiland, Nieuw-Zeeland, Kaima Ranges. | ||||||||||
| ||||||||||
Mesotaenium is een geslacht van eencellige groene algen binnen de streptofyten (Streptophyta). Het geslacht wordt ingedeeld bij de familie Mesotaeniaceae en de orde Zygnematales. Er zijn wereldwijd 20 soorten.
De diverse soorten zijn zelfstandig levende eencelligen of komen kolonievormend voor in een gelatineus omhulsel. De afzonderlijke cellen zijn klein tot middelgroot, 10 tot 123 µm, vaak cilindrisch van vorm met afgeronde uiteinden. In de cel zitten één of twee chloroplasten met één of twee pyrenoïden. Deze chloroplasten liggen in een band of een vlak door het midden van de cel, de celkern bevindt zich in het midden van deze band of in dat vlak.
Mesotaeniumsoorten komen wereldwijd voor, vooral in gebieden met een gematigd klimaat. Ze komen vooral voor op vochtige bodems in gelei-achtige structuren tussen vegetaties van mossen, maar ook op rotsen in gebieden met een hoge luchtvochtigheid. Soms vestigen ze zich in oligotrofe zoetwatermilieus met een lage pH zoals veenmoerassen. Er zijn geen soorten bekend uit marien milieu.
Soortenlijst uit het Nederlands soortenregister.
Mesotaenium-soorten worden vaak aangetroffen in de slijmachtige, groene bekleding van vochtige substraten, soms op de meest eigenaardige plaatsen. Zo werd M. caldariorum in 2004 ontdekt in een monster dat al in 1991 was genomen op een lekkende regenpijp in Spijkenisse. Vaak zijn meer soorten algen in zo'n slijmlaag aanwezig. M. macrococcum wordt echter ook aangetroffen in monospecifieke, groene, slijmerige bedekking op arme zandgrond.