Biografie
Michael Manring werd geboren in Annapolis (Maryland), Maryland als jongste van vier kinderen. Zijn familie woonde in Norfolk (Virginia) en verhuisde in 1969 naar de buitenwijken van Washington D.C. De Manrings waren muzikaal gezien een zeer actieve familie en vormden een zeer vruchtbare achtergrond voor Michaels muzikale ontwikkeling. Hij en zijn broer Doug - een gitarist en drummer, die later lange tijd in Japan woonde, vormden op de middelbare school een zeer actieve ritmegroep en waagden zich aan jazzrock en fusion, rockklassiekers spelen op bierfeesten of popstandards in restaurants en op bruiloften. Manring was een leerling van bassist Peter Princiotto uit Spring Hill, Virginia. Hij begon eind jaren 1970 te studeren aan de Berklee College of Music in Boston, Massachusetts, maar beëindigde zijn studie in 1979 vanwege de zware werkdruk die hij al had. Hij toerde met verschillende bands, zoals de Prog Rock band However. Tijdens zijn tijd op het Berklee College gebruikte hij elke gelegenheid om met zeer verschillende muzikanten en bands te spelen. In de jaren 1980 studeerde en toerde hij met Jaco Pastorius en begon hij zijn eigen stijl te ontwikkelen.
Naast een lange periode in de jaren 1980 als huis-bassist voor Windham Hill Records, heeft Manring opnamen gemaakt met Spastic Ink, Alex Skolnick (in de bands Skol-Patrol en Attention Deficit, ook met Tim Alexander van Primus), Larry Kassin, Tom Darter, Steve Morse, David Cullen, Alex de Grassi, Will Ackerman en vele andere bekende muzikanten. Hij was de headliner van zijn eigen band Montreux gedurende de jaren 1980. Hij is vanaf het begin lid geweest van Yo Miles!, Henry Kaiser en de Miles Davis tributeband van Wadada Leo Smith. In 1994 werd Manring uitgeroepen tot «Bassist van het jaar» door de lezers van het tijdschrift Bass Player. Manrings naam is ook verbonden met die van fingerstyle-gitarist Michael Hedges, die een beste vriend en medemuzikant was. Manring toerde uitgebreid met Hedges en speelde op alle Hedges-albums, behalve een. Manring staat bekend als een bescheiden en gracieuze live-artiest, met een talent voor improvisatie met gastmuzikanten.
Sinds 2005 maakt Manring deel uit van de band DeMania met gitarist Alex de Grassi en percussionist Christopher Garcia. In 2019 vormden Manring en Garcia samen met Motoshi Kosako op harp de band KoMaGa Trio. Manring blijft actief en toert de wereld rond voor optredens en clinics. Hij woont in Oakland (Californië).
Muziek en muzikale invloeden
Door zijn associatie met het Windham Hill label werd Manring vaak gezien als een new age muzikant. Hij ziet zichzelf niet als behorend tot een bepaalde stijl of genre en maakt vaak grappen over het categoriseren van zijn muziek. Zijn album Thonk noemde hij bijvoorbeeld het eerste new age - death metal - fusion album. Manring heeft een gedegen muzikale kennis en gebruikt de bas als solo-instrument meestal in afwisselende stemmingen, met extra mogelijkheden en patronen die direct worden opgeroepen met door hendel geactiveerde de-tuners en bruggen, een beetje zoals een pedal steel guitar. Hij wil laten zien dat de elektrische bas muzikaal rijk en expressief gebruikt kan worden. Manring speelt af en toe op twee (of zelfs drie of vier) bassen tegelijk tijdens live optredens. Manring is ook een componist van experimentele muziek, mengtechnologie en fretloze bas met de klanken van keukengerei en kartonnen dozen, zoals blijkt uit zijn soloalbum Book of Flame. Hij is een technisch virtuoos en gebruikt zijn bas over het algemeen op heel verschillende manieren. Meestal speelt hij een fretloze bas, wat hem voldoende mogelijkheden geeft om toon en toonhoogte te veranderen, net als op een akoestische bas. Manring is ritmisch zeer veelzijdig en gebruikt vaak polyritmes. Hij zij dingen te doen op de elektrische bas die nog niet eerder zijn gedaan, bijna onmogelijk zijn en illegaal in de meeste staten. Een unieke techniek die door Manring wordt gebruikt, is het gebruik van Hipshot D-tuners om de stemming van een of meer snaren te veranderen tijdens het spelen van een stuk.
Uitrusting
Manring speelt een standaard basgitaar van Zon Guitars, de zogenaamde Zon Hyperbass, een zeer flexibel instrument, ontwikkeld door Joseph Zon en Manring. Speciale stemknoppen en een speciale brug maken onmiddellijke stemmingswisselingen mogelijk van zowel enkele snaren als van alle snaren tegelijk door de actie van verschillende kleine hendels, een systeem als dat van de TransTrem gitaar. De ontwikkeling van dit bijzondere model werd veroorzaakt door Manrings gebruik van open stemmingen. Toen Manring tijdens het spelen de stemmingen begon te veranderen door de pinnen te draaien tijdens het spelen, realiseerde hij zich al snel de beperkingen van deze benadering. Eerst probeerde hij deze beperkingen te overwinnen door een normale Music Man Sting Ray Bass te veranderen, maar begon toen de Hyperbass met Zon te ontwikkelen. De Hyperbass heeft Bartolini pickups voor elke snaar en vier Fishman transducers voor de lichaamssignalen van de instrumenten. Behalve de Hyperbass gebruikt Manring een hele reeks instrumenten.
Verenigde Staten